Feilbaarheid van profeten

Maken profeten fouten?

Ja. Ouderling Dieter F. Uchtdorf zei: "Er zijn tijden geweest waarin leden of leiders in de kerk gewoon fouten hebben gemaakt."[1] En veel profeten en apostelen hebben gezegd dat zij onvolmaakte mensen zijn die fouten maken.[2][3]

Wat bedoelt u hier met een 'fout'?

Oude en moderne profeten hebben verschillende fouten gemaakt, waaronder feitelijke fouten,[4] morele misstappen,[5] slechte beslissingen,[6] en kleine[7] en grote zonden.[8]

Maar maken ze fouten wanneer ze spreken of handelen als profeet?

Ja, waarschijnlijk. Brigham Young geloofde bijvoorbeeld in de Adam-God-theorie en onderwees die ook[9], die Spencer W. Kimball tijdens de algemene conferentie van oktober 1976 "veroordeelde" en "valse leer" noemde.[10] Beide profeten handelden als profeten toen ze dit onderwezen.[11]

Waarom zou een profeet van God een vergissing maken wanneer hij als profeet spreekt of handelt?

Bruce R. McConkie leerde: "Ondanks al hun inspiratie en grootsheid zijn profeten nog steeds sterfelijke mensen met onvolmaaktheden die in het algemeen menselijk zijn."[12][13]

Betekent dit dat een profe de openbaring die hij ontvangt verkeerd zou kunnen interpreteren?

Ja, mogelijk. Brigham Young leerde dat openbaringen van God weliswaar volmaakt zijn, maar dat mensen "arm, zwak, laag" zijn en die niet volledig kunnen ontvangen.[14]

Als profeten fouten maken, zelfs wanneer ze als profeet handelen, wat is dan het nut van een profeet?

Profeten worden geroepen om getuigen van Jezus Christus te zijn, om zijn vertegenwoordiger op aarde te zijn, en krijgen de opdracht om leiding te geven aan en openbaring te ontvangen voor de kerk.[15]

Hoe begrijpen praktiserende heiligen der laatste dagen het idee dat de huidige profeet zich misschien vergist?

Sommige heiligen der laatste dagen ‘kiezen en selecteren’ welke leringen van profeten ze steunen,[16] terwijl anderen ervoor kiezen alle leringen te steunen, zelfs als ze denken dat sommige misschien onjuist zijn.[17] Weer anderen gaan ervan uit dat de huidige profeet volledig in lijn is met Gods wil en steunen al zijn leringen.[18]

Tabel met aannames en mogelijke verklaringen over feilbaarheid van profeten

Aanname	Mogelijke conclusies
Profeten kunnen, zelfs wanneer ze als profeet handelen, fouten maken.	Omdat profeten fouten kunnen maken, zelfs wanneer ze als profeet handelen, hebben ze weinig waarde en moet hun leiding worden afgewezen of genegeerd.[19]
	Omdat profeten fouten kunnen maken, is het verstandig om zorgvuldig te kiezen welke leiding we volgen en steunen.[20]
	Ook al kunnen profeten fouten maken, we moeten hen steunen en ondersteunen.[21]
Profeten maken, wanneer ze als profeet handelen, geen fouten.	Alle profetische uitspraken zijn waar binnen hun context, en elke schijnbare fout of tegenspraak komt door een verkeerde interpretatie.[22]

Tabel uitklappen

Wat doet God als profeten fouten maken?

De reactie lijkt te variëren en hangt af van de tijd, plaats, aard en het belang van de fout.[23][24]

Waarom zou Hij profeten dan niet er in de eerste plaats van weerhouden om fouten te maken?

God hecht waarde aan keuzevrijheid[25] en lijkt profeten toe te staan zelf te handelen,[26] zelfs als dat betekent dat Hij hun toestaat fouten te maken.

Voorbeelden van fouten die profeten van de laatste dagen hebben gemaakt

Topic	Event	Commentaar
Kinderhook-platen[27]	Joseph Smith deed naar verluidt een eerste poging om een van de tekens op de vervalste Kinderhook-platen te vertalen.[28]	Joseph deed naar verluidt een eerste poging om de platen te vertalen met seculiere middelen, niet met een profetische methode.[29] Later werd gemeld dat Joseph wilde dat de platen door geleerden werden geauthenticeerd.[30]
De Kirtland Safety Society	Op 2 november 1836 richtten Joseph Smith en anderen officieel de Kirtland Safety Society op,[31] die uiteindelijk mislukte.[32]	De Kirtland Safety Society mislukte in 1837 door verschillende factoren, waaronder de landelijke financiële paniek van 1837[33] en het feit dat sommige heiligen der laatste dagen zich met speculatie bezighielden.[34]
Het Boek van Lehi (116 pagina’s)	Joseph leende Martin Harris[BIO] de manuscriptpagina’s voor het Boek van Lehi, die daarna verloren gingen.[35]	God berispte Joseph en Martin voor het verlies van het Boek van Lehi.[36]
De oorzaak van malaria	Joseph geloofde dat het klimaat malaria veroorzaakte.[37]	Volgens de moderne wetenschap wordt malaria veroorzaakt door een parasiet die sommige soorten muggen besmet en op mensen wordt overgedragen.[38] Joseph weerspiegelde de gangbare opvattingen van die tijd.[39]
Hyrum Smith, Brigham Young en de zon die bewoond is	Vroege heiligen der laatste dagen zoals Hyrum Smith en Brigham Young geloofden dat de zon bewoond was.[40]	De zon is onherbergzaam en kan geen leven in stand houden.[41] In die tijd was het een algemeen geloof dat andere delen van het zonnestelsel bewoond waren.[42]
Racisme onder leiders van de Heiligen der Laatste Dagen	Joseph Smith,[43] Brigham Young,[44] en andere kerkleiders[45] hadden racistische opvattingen over zwarte mensen.	Tegenwoordig veroordeelt de Kerk alle vormen van racisme, vroeger en nu.[46]
Joseph Fielding Smith en de mens die naar de maan reist.	In 1958 leerde Joseph Fielding Smith dat de mens zich niet buiten de aarde zou begeven.[47]	On July 20, 1969, Apollo 11 landed[48] Neil Armstrong[BIO] and Buzz Aldrin[BIO] on the moon. As president of the Church, Joseph Fielding Smith hosted members of Apollo 15[49] at a celebration in Salt Lake City in September 1971.[50]

Tabel uitklappen

Een zwart-witfoto uit de krant Deseret News waarop de profe van de Heiligen der Laatste Dagen Joseph Field Smith op 14 september 1971 drie astronauten van Apollo 15 en hun vrouwen de hand schudt en begroet. — Joseph Fielding Smith, links, begroet astronauten van de Apollo 15-maanlanding. 13 jaar eerder schreef president Smith dat de mensheid voorbestemd was om op aarde te blijven.

Maar leert de Kerk niet dat de profeet de Kerk “nooit op een dwaalspoor zal brengen”?

Ja. Dit idee wordt onderwezen in kerkhandleidingen,[51] toespraken van kerkleiders[52][53] en kerkmuziek.[54]

Het werd voor het eerst onderwezen tijdens de algemene conferentie van oktober 1890, waar Wilford Woodruff zei: "The Lord will never permit . . . the President of this Church, to lead you astray."[55][56]

Gerelateerde vraag

Heeft de Kinderhook-platenhoax Joseph Smith misleid?

Lees meer in The Kinderhook Plates

Voorbeelden van uitspraken van kerkleiders over de feilbaarheid van profeten

Datum	Kerkleider	Uitspraak
8 februari 1843	Joseph Smith[BIO]	Joseph noteerde dat hij enkele mensen uit Michigan ontmoette “die dachten dat ‘een profeet altijd een profeet is’.” Hij zei tegen hen: “Een profeet was alleen een profeet als hij als zodanig handelde.”[57]
6 oktober 1855	Brigham Young[BIO]	Brigham waarschuwde kerkleden om niets van wat hij onderwees aan te nemen, "tenzij de Geest van de Heer Jezus Christus, de geest van openbaring, hen daarvan overtuigt."[58]
28 juni 1857	Brigham Young	Brigham waarschuwde dat heiligen der laatste dagen de Geest als getuige moesten hebben, anders kunnen ‘leiders u naar de ondergang leiden’.[59]
13 december 1875	Orson Pratt[BIO]	Orson Pratt zei, toen hij een lering van Joseph Smith over de verblijfplaats van de tien stammen besprak, dat hij niet zeker wist of Joseph ‘zijn mening op openbaring baseerde of dat het voor hem slechts een kwestie van speculatie was’.[60]
12 augustus 1883	George Q. Cannon[BIO]	George Q. Cannon leerde kerkleden dat Joseph Smith "een sterfelijk mens" was, "een feilbaar mens" en dat "God hem soms terechtwees."[61]
oktober 1898	Lorenzo Snow[BIO]	Tijdens de algemene conferentie van oktober 1898 leerde Lorenzo Snow dat "elk lid van de Kerk recht heeft op die mate van de Geest van God waarmee zij de handelingen van kerkleiders kunnen beoordelen".[62]
1902	Matthias F. Cowley[BIO]	In zijn boek uit 1902, Cowley's Talks on Doctrine, leerde Matthias F. Cowley dat geroepen worden als profeet "niet inhoudt dat de mens onfeilbaar is."[63]
september 1912	Charles W. Penrose[BIO]	Als redacteur van de Improvement Era leerde Charles W. Penrose: "Geen president van de kerk heeft onfeilbaarheid geclaimd."[64]
1937	John A. Widtsoe[BIO]	In zijn boek uit 1937, Program of The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints, zei John A. Widtsoe tegen kerkleden dat ze van niemand volmaaktheid moesten verwachten.[65]
april 1941	Joseph F. Merrill[BIO]	Tijdens de algemene conferentie van april 1941 leerde Joseph F. Merrill dat "de president niet onfeilbaar is". Hij voegde eraan toe: "Hij beweert niet onfeilbaar te zijn."[66]
7 december 1945	George Albert Smith[BIO]	In een brief aan een unitarische predikant schreef George Albert Smith dat heiligen der laatste dagen leiders niet blindelings moeten volgen; in plaats daarvan moet "ieder individu voor zichzelf een getuigenis van de waarheid van het evangelie verkrijgen."[67]
7 juli 1954	J. Reuben Clark[BIO]	J. Reuben Clark bespreekt wanneer de geschriften of preken van kerkleiders als 'schriftur' kunnen worden beschouwd. Hij merkt op dat kerkleiders soms hebben gespeculeerd over leerstellige onderwerpen, en dat 'deze kwestie van meningsverschillen over de leer en de verkondiging door hoge autoriteiten van onjuiste leringen niet nieuw is'.[68]
1954 en 1956	Joseph Fielding Smith[BIO]	In zowel het eerste deel (1954)[69] als het derde deel (1956)[70] van Leringen van redding leerde Joseph Fielding Smith dat: "Als ik iets zou zeggen wat in strijd is met wat geschreven is en algemeen door de kerk is goedgekeurd, is niemand verplicht het te aanvaarden."
1958	Bruce R. McConkie[BIO]	In zijn editie van 1958 van Mormon Doctrine leerde Bruce R. McConkie dat “profeten nog steeds sterfelijke mensen zijn met onvolmaaktheden die algemeen zijn onder de mensheid.”[71]
8 juli 1964	Harold B. Lee[BIO]	In een toespraak tot docenten van het Seminarium en het Institu leerde Harold B. Lee dat niet alles wat een leider zegt geïnspireerd is en dat leiders niet altijd "door de Heilige Geest worden bewogen in alles wat ze lezen en schrijven."[72]
mei 1975	Ezra Taft Benson[BIO]	In de uitgave van mei 1975 van de New Era waarschuwde Ezra Taft Benson kerkleden om hun vertrouwen niet te stellen in "de arm van vlees" in plaats van in Jezus, terwijl hij erkende dat "de Kerk wegens afval nooit meer van de aarde zal worden weggenomen."[73]
19 februari 1981	Bruce R. McConkie	McConkie schreef in een brief aan Eugene England[BIO] dat Brigham Young inderdaad leerde dat "Adam de vader van onze geesten was, en alle verwante dingen die de cultisten aan hem toeschrijven", maar dat deze leringen "niet waar" zijn en dat Brigham "opvattingen uitte die niet in harmonie zijn met het evangelie."[74]
1984	Bruce R. McConkie	In een toespraak die in 1984 werd gehouden, zei McConkie dat de voetnoten, hoofdstukkopjes en Joseph Smith-vertalingen in de editie van de Bijbel van de Heiligen der Laatste Dagen niet volmaakt zijn, geen leer bepalen, en "er fouten in hebben gezeten en er zitten er ongetwijfeld nu ook in."[75]
oktober 1989	James E. Faust[BIO]	Tijdens de algemene conferentie van oktober 1989 leerde James E. Faust dat hij en andere kerkleiders "niet beweren onfeilbaar of volmaakt te zijn."[76]
1990	Boyd K. Packer	In een essay uit 1990 voegde ouderling Boyd K. Packer een voorbehoud toe waarin stond dat het essay gebaseerd was op zijn persoonlijke openbaring. Hij voegde eraan toe: "Alleen de standaardwerken en verklaringen die in opdracht van het Eerste Presidium en de Raad van de Twaalf Apostelen zijn geschreven, worden beschouwd als officiële verklaringen van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen."[77]
april 1994	Robert D. Hales[BIO]	Tijdens de algemene conferentie van april 1994 leerde Robert D. Hales dat „onfeilbaarheid niet met de roeping komt” om apostel te zijn.[78]
mei 2007	Perskamer van de Kerk	In mei 2007 publiceerde de Church Newsroom een artikel met de titel "Mormon doctrine benaderen", waarin stond: "Niet elke uitspraak van een kerkleider, uit het verleden of nu, vormt noodzakelijkerwijs leer."[79]
5 oktober 2013	Dieter F. Uchtdorf[BIO]	In de algemene conferentie van oktober 2013 zei Dieter F. Uchtdorf: "Leiders in de Kerk hebben gewoon fouten gemaakt."[80]
maart 2020	Dallin H. Oaks[BIO]	In het nummer van maart 2020 van de Ensign leerde Dallin H. Oaks dat, om een leer van de Kerk te worden, "individuele leringen van apostelen en zelfs profeten bevestigd moeten worden door het proces van goedkeuring door andere apostelen en profeten."[81]

Tabel uitklappen

Leert de Kerk dat ‘wanneer de profe spreekt, het denken al is gedaan?’

Nee, niet echt. Dit verscheen voor het eerst in een anoniem artikel in de Improvement Era in 1945,[82] maar president George Albert Smith veroordeelde het meteen.[83][84]

Elaine Cannon[BIO] deed in de jaren 1970 een soortgelijke uitspraak door te zeggen: "Wanneer de profeet spreekt, is de discussie voorbij,"[85] maar veel profeten en apostelen daarvoor en sindsdien hebben geleerd dat kerkleden zelf moeten nadenken en de waarheid van het evangelie moeten vaststellen en dat zij niet onfeilbaar zijn.[86][87]

De feiten

Joseph Smith leerde dat een "profeet alleen een profeet is wanneer hij als zodanig handelt."
Verschillende kerkleiders hebben onderwezen dat profeten feilbaar zijn en fouten maken.
Er zijn enkele meningsverschillen en tegenstrijdigheden tussen kerkleiders over sommige leringen van het evangelie.
Er zijn voorbeelden van oude en moderne profeten die fouten maken.

Onze kijk

Het idee dat profeten, mensen die de taak hebben om de kerk te leiden en te begeleiden terwijl ze goddelijke openbaring ontvangen, fouten kunnen maken, kan verontrustend zijn. Het kan leiden tot vragen over hoe betrouwbaar leerstellingen of beslissingen van de kerk zijn, of twijfels oproepen over goddelijke roepingen. We krijgen toch immers de belofte dat we nooit op een dwaalspoor zullen worden gebracht? Als profeten net als de rest van ons zijn, wat is dan het nut van hen te hebben?

Door de hele geschiedenis heen heeft God profeten geroepen en door hen gewerkt om openbaring over te brengen en leiding te geven aan zijn volk. Dat is essentieel terwijl de kerk verdergaat en antwoorden zoekt op vragen die vandaag relevant zijn. Maar het is belangrijk om te erkennen dat profeten sterfelijke mensen zijn die fouten maken en dingen zien vanuit hun eigen ervaringen. Het is goed dat veel profeten, apostelen en kerkleiders zich hier in de loop der jaren over hebben uitgesproken.

Ondanks deze menselijke beperkingen wordt ons gevraagd de geïnspireerde leiders die God heeft aangesteld te steunen en te ondersteunen. Belangrijk is ook dat we ons tot God wenden en persoonlijke openbaring zoeken om ons te helpen bij onze eigen levensweg. Als we dat doen, kunnen we gezegend worden en Gods hand zien door voortdurende openbaring.

Wat vindt u?

Zelph
“What prophets say needs to be evaluated. 1Cor 14:29: “Let the prophets speak two or three, and let the others judge.” We “the others” need to judge, weigh, and discern what is being said and compare it to the oracles. “A simple man believeth every word.””
Kathy T.
“This is in reference to Joseph Fielding Smith (1958) statement about venturing outside the earth. I have reason to believe he is correct. Our government has reasons to want us to believe that we have achieved space travel. I have some suspicions why they have done this.”
David S.
“Why wouldn’t prophets be fallible? Last I checked they aren’t divine beings or demigods. What is the point of having modern revelation or open canon then? Were the scriptures written in a century? No, we are still living in a restoration and God is still trying to speak to us.”
J.M.E.
“This is why I am so thankful for personal revelation. I can look to the prophets for guidance, but ultimately, I should pray about what they have all taught and how it relates to me. I have definitely had times in my life where I feel I have had revelation meant just for me.”
AJ
“I am reminded of the a Catholic theologian and friend of mine who once said, "When the Pope declared he was infallible when speaking ‘ex cathedra,’ he could have been wrong." And thus it is whenever we take the words of mere mortals to be the eternal words of God.”

Read More Difficult Questions

453 primaire bronnen

Voetnoten

BIOMartin Harris
Martin Harris (1783–1875) was een vroeg leider van de Heiligen der Laatste Dagen. Hij trouwde op 27 maart 1808 in Palmyra met zijn volle nicht Lucy Harris. Harris diende in de Oorlog van 1812 in de New York Militia. Tot zijn bijdragen aan de kerkgeschiedenis behoort dat hij van april tot juni 1828 als schrijver voor Joseph Smith diende. Hij was een van de Drie Getuigen van het Boek van Mormon en werd op 6 april 1830 gedoopt. Hij werd in december 1837 geëxcommuniceerd en werd daarna lid van de hoge raad van de kerk van James J. Strang. Harris sloot zich later in 1847 aan bij de beweging van William C. McLellin. Hij verhuisde in 1870 naar de Salt Lake Valley, waar hij opnieuw werd gedoopt.
BIONeil Armstrong
Neil Alden Armstrong (5 augustus 1930–25 augustus 1912) werd geboren in Wapakoneta, Ohio. Hij studeerde luchtvaarttechniek aan Purdue University. Armstrong trad in 1962 toe tot het astronautenkorps van NASA. Hij maakte zijn eerste ruimtevlucht als commandopiloot van Gemini 8 in maart 1966. Op 20 juli 1969 werden Armstrong en Buzz Aldrin, aan boord van de Apollo 11-maanlander, de eerste mensen die op de maan landden. Nadat hij in 1971 ontslag nam bij NASA, gaf Armstrong tot 1979 les aan de afdeling luchtvaart- en ruimtevaarttechniek van de University of Cincinnati. Hij maakte deel uit van het onderzoek naar het Apollo 13-ongeval en van de Rogers Commission, die de ramp met de Space Shuttle Challenger onderzocht.
BIOBuzz Aldrin
Buzz Aldrin (20 januari 1930-heden) werd geboren in Glen Ridge, New Jersey. Hij studeerde af aan de United States Military Academy in West Point met een diploma in werktuigbouwkunde. Hij diende als straaljagerpiloot tijdens de Koreaanse Oorlog. Nadat hij door NASA was aangenomen, maakte Aldrin in 1966 zijn eerste ruimtevlucht met Gemini 12. Op 21 juli 1969 zette hij tijdens de Apollo 11-missie voet op de maan. Later dat jaar kreeg hij de Presidential Medal of Freedom. Nadat hij NASA in 1971 had verlaten, werd hij commandant van de U.S. Air Force Test Pilot School en in 1972 ging hij met pensioen bij de luchtmacht. Hij schreef twee autobiografieën, Return to Earth (1973) en Magnificent Desolation (2009).
BIOJoseph Smith, Jr.
Joseph Smith (1805–1844) richtte The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints op. Hij werd geboren in Sharon, Vermont, en begon al op jonge leeftijd visioenen van God en engelen te ervaren. In een van die visioenen verscheen de engel Moroni, die hem liet zien waar gouden platen lagen met een verslag over oude bewoners van Amerika. Hij vertaalde dit verslag en publiceerde het als het Boek van Mormon. Zijn hele leven bleef hij openbaringen ontvangen, die vandaag de basis vormen voor de leer van de kerk. Hij leidde de Heiligen der Laatste Dagen door het land van New York naar Illinois. In 1844 werd hij vermoord terwijl hij in Carthage, Illinois, op zijn proces wachtte.
BIOBrigham Young
Brigham Young (1801–1877) was een vroege leider van de Heiligen der Laatste Dagen. Hij werd geboren in Whitingham, Vermont, en sloot zich in zijn twintiger jaren na twee jaar van overweging bij het geloof aan. Hij werd president van het Quorum der Twaalf Apostelen na de opsplitsing van de kerk in Kirtland, Ohio. Na de martelaarsdood van Joseph Smith in 1844 nam Young het presidentschap op zich en leidde hij de Heiligen der Laatste Dagen naar vestiging in het Great Basin-gebied. Hij was getrouwd met vijfenvijftig vrouwen en kreeg negenenvijftig kinderen bij zestien van zijn vrouwen. Hij diende ook als territoriale gouverneur van het Utah-territorium tot 1857 en als de profe tot zijn dood.
BIOOrson Pratt
Orson Pratt (1811–1881) werd geboren in Hartford, New York, en was apostel in De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Hij werd op veel zendingen geroepen. Hij werd in augustus 1842 uit de Kerk geëxcommuniceerd, na beschuldigingen van ongepast gedrag door Joseph Smith. Pratt werd in januari 1843 opnieuw gedoopt en diende als een vooraanstaand pamflettenschrijver voor de Kerk en verdediger van het geloof.
BIOGeorge Q. Cannon
George Q. Cannon (1827–1901) werd in Liverpool, Engeland, geboren als zoon van George Cannon en Ann Quayle. Zijn gezin werd in 1840 gedoopt in de kerk. In 1842 emigreerde hij met zijn gezin naar Nauvoo en later trok hij in 1847 met de heiligen naar het westen. In 1849 diende hij als mijnbouwzendeling in Californië. In deze periode werd hij gevraagd naar het Koninkrijk Hawaï te reizen, waar hij vier jaar diende. In die tijd vertaalde Cannon, met hulp van Jonatana Napela, Het Boek van Mormon in het Hawaïaans. Na de Utah-oorlog diende hij als president van de Eastern States Mission. Hij werd in augustus 1860 als apostel geordend en diende van 1873–1887 en 1889–1901 als raadgever in het Eerste Presidium (onder vier presidenten).
BIOLorenzo Snow
Lorenzo Snow (1814–1901) werd geboren in Mantua, Portage County, Ohio. Hij ging naar Oberlin College. Snow diende meerdere zendingen in de VS en in het buitenland, onder meer in Engeland, Italië, de Hawaïaanse Eilanden en Palestina. Hij diende in 1844 ook een zending om campagne te voeren voor de kandidatuur van Joseph Smith voor het Amerikaanse presidentschap. Snow werd in 1849 als apostel geordend. Hij diende als president van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen van 1898 tot zijn dood in 1901.
BIOMathias F. Cowley
Mathias F. Cowley (25 augustus 1858-16 juni 1940) werd geboren in Salt Lake City. Hij werd op 7 oktober 1897 door Wilford Woodruff tot apostel van de kerk geordend, als vervanger van Moses Thatcher. Cowley diende op 28 oktober 1905 op verzoek van Joseph F. Smith zijn ontslag in uit het Quorum van de Twaalf, omdat hij na het Manifesto van 1890 meervoudige huwelijken had voltrokken. Op 11 mei 1911 werd zijn priesterschap door de kerk opgeschort vanwege berichten dat hij betrokken bleef bij nieuwe meervoudige huwelijken. Later werd Cowleys priesterschapsstatus in de kerk op 3 april 1936 hersteld. Cowley is vooral bekend omdat hij boeken over kerkelijke leer schreef, zoals Cowley's Talks on Doctrine (1904).
BIOCharles W. Penrose
Charles W. Penrose (1832-1925) was een vroege leider van de heiligen der laatste dagen. Hij werd geboren in Londen, Engeland, en sloot zich in 1850 als tiener bij het geloof aan. In 1861 emigreerde hij naar Utah en werd hij boer, winkelier, politicus en krantenredacteur. Hij publiceerde veel over onderwerpen als polygamie en het Woord van Wijsheid. Hij was van 1904 tot 1911 lid van het Quorum der Twaalf Apostelen en van 1911 tot 1925 lid van het Eerste Presidium.
BIOJohn A. Widtsoe
John Andreas Widtsoe (31 januari 1872–29 november 1952) was een vroege leider van de Heiligen der Laatste Dagen. Hij werd geboren op Frøya, een Noors eiland. Hij verloor zijn vader toen hij zes was. Zijn familie maakte een paar jaar later kennis met de Kerk. Widtsoe verhuisde in 1883 met zijn familie naar Utah en werd in 1884 gedoopt. Widtsoe studeerde in 1894 af aan Harvard met een diploma in scheikunde en trouwde in 1898 met Leah Eudora Dunford. Widtsoe kreeg de roeping om op zending te gaan en zijn Ph.D. te halen aan de Universiteit van Göttingen in Duitsland. Hij studeerde af in 1899. Widtsoe was van 1907 tot 1916 president van het Utah State Agricultural College. Daarna was hij tot 1921 president van de Universiteit van Utah. Widtsoe werd in 1921 als apostel geroepen en diende tot zijn dood in 1952.
BIOJoseph F. Merrill
Joseph F. Merrill (24 augustus 1868-3 februari 1952) werd geboren in Richmond, Utah Territory, als zoon van kerkapostel Marriner W. Merrill. Hij behoorde tot de eerste heiligen der laatste dagen uit Utah die naar het oosten van de Verenigde Staten reisden om hoger onderwijs te volgen, en studeerde aan de University of Michigan en de John Hopkins University. Hij was de eerste geboren inwoner van Utah die een PhD behaalde. Hij begon in 1983 natuurkunde en scheikunde te doceren aan de University of Utah. In 1895 werd hij de eerste directeur van de School of Mines (nu het University of Utah College of Engineering). In 1928 diende hij als hoofd van het schoolsysteem van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. In 1933 diende hij als president van de Europese Zending. Merrill werd in 1931 geroepen als apostel en diende tot zijn dood in 1952 als lid van het Quorum der Twaalf.
BIOGeorge Albert Smith
George Albert Smith (1870-1951) was de achtste president van de Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Hij werd geboren in Salt Lake City, werkte voor Zion's Cooperative Mercantile Institution en diende later een zending in de Southern States. In 1903 werd hij apostel voor de Church, en in 1945 was hij president van de Church of Jesus Christ of Latter-day Saints geworden.
BIOJ. Reuben Clark
Joshua Reuben Clark Jr. (1 september 1871 – 6 oktober 1961) was een Amerikaanse advocaat en een apostel van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Clark werd geboren en groeide op in Grantsville, Utah, en kreeg onderwijs in de omgeving van de Utah Valley. Ondanks financiële moeilijkheden was Clark intelligent en blonk hij uit op school. In 1898 studeerde hij als beste van zijn jaar af aan de University of Utah. Later studeerde Clark aan de rechtenfaculteit van Columbia University, waar hij in 1906 afstudeerde. Clark werkte als advocaat bij het Department of State en als onderminister van Buitenlandse Zaken onder de Amerikaanse president Calvin Coolidge. Clark diende in 1930 ook als ambassadeur van de Verenigde Staten in Mexico. Na zijn ambassadeurschap werd Clark in 1934 als apostel geordend.
BIOJoseph Fielding Smith
Joseph Fielding Smith (1876-1972) was de tiende president van The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Hij werd in 1910 apostel in het Quorum der Twaalf en diende in die rol tot hij in 1965 lid werd van het Eerste Presidium. Van 1921 tot 1970 was hij kerkhistoricus en notulist. Hij werd president van de kerk na de dood van David O. McKay in 1970.
BIOBruce R. McConkie
Bruce Redd McConkie (1915-1985) werd geboren in Ann Arbor, Michigan. Zijn familie verhuisde terug naar Utah toen hij nog een baby was. McConkie diende als zendeling in de Eastern States Mission en was betrokken bij de eerste Hill Cumorah Pageant. McConkie trouwde in 1937 met Amelia Smith, de dochter van Joseph Fielding Smith. In 1939 studeerde hij af in de rechten aan de University of Utah. McConkie diende tijdens de Tweede Wereldoorlog als officier bij Army Intelligence. Hij werd in 1946 geroepen als zeventiger. McConkie redigeerde en publiceerde veel preken en leringen van Joseph Fielding Smith. In 1958 publiceerde hij het controversiële compendium Mormon Doctrine . Daarna diende hij in 1961 als president van de Southern Australian Mission. McConkie werd geroepen als apostel en diende van 1972 tot aan zijn dood in 1985 in het Quorum der Twaalf.
BIOHarold B. Lee
Harold Bingham Lee (28 maart 1899 – 26 december 1973) in Clifton, Idaho. Hij bouwde carrières op in het onderwijs, het bedrijfsleven en de overheid, en werd op 10 april 1941 geroepen tot het Quorum der Twaalf Apostelen van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Hij werd op 7 juli 1972 president van de kerk en diende slechts 18 maanden tot zijn dood.
BIOEzra Taft Benson
Ezra Taft Benson (1899–1994) werd geboren in Whitney, Idaho. Hij was van 1953 tot 1961 minister van Landbouw onder president Dwight D. Eisenhower. In 1943 werd hij geordend als apostel en lid van het Quorum der Twaalf. Benson diende later van 1973 tot 1985 als president van het Quorum der Twaalf, toen hij werd geroepen als president van de kerk.
BIOEugene England
George Eugene England, Jr. (22 juli 1933 – 17 augustus 2001) was een LDS-geleerde, schrijver, lera en oprichter van Dialogue: A Journal of Mormon Thought. England werd geboren en groeide op in Logan, Utah, en vervulde samen met zijn vrouw een zending in Samoa. England behaalde in 1974 een PhD aan Stanford University en gaf les aan St. Olaf’s College en het Institu van de University of Utah voordat hij hoogleraar werd aan Brigham Young University. England bleef tot 1998 actief publiceren aan BYU, daarna nam hij een functie aan bij Utah Valley University en overleed in 2001 aan hersenkanker.
BIOJames E. Faust
James E. Faust (31 juli 1920–10 augustus 2007) werd op 30 september 1978 geordineerd tot apostel in De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen en op 12 maart 1995 tot tweede raadgever in het Eerste Presidium. Hij diende van 1995 tot zijn overlijden op 10 augustus 2007 als raadgever van president Gordon B. Hinckley. Voor zijn ordinatie tot apostel werkte Faust als advocaat.
BIORobert D. Hales
Robert Dean Hales (24 augustus 1932–1 oktober 2017) werd geboren in New York. Hij behaalde een master in bedrijfskunde aan Harvard. Hij trouwde op 10 juni 1953 met zijn vrouw, Mary Crandell, in de Tempel van Salt Lake. Hales werd op 4 april 1975 als algemene autoriteit geroepen, waar hij zou dienen als assistent van het Quorum der Twaalf Apostelen en later als lid van het Eerste Quorum der Zeventigen. Hij diende van april 1985 tot hij op 2 april 1994 tot het Quorum der Twaalf Apostelen werd geroepen als presiderende bisschop van de kerk, en werd op 7 april 1994 tot apostel geordend. In 2002 diende hij als voorzitter van de Olympische Coördinatieraad van de kerk.
BIODieter F. Uchtdorf
Dieter F. Uchtdorf (1940–) werd geboren in Ostrava, Tsjechoslowakije, als zoon van Karl en Hildegard Uchtdorf. Hij en zijn gezin sloten zich in 1947 in Zwickau, Duitsland, aan bij de kerk. De familie Uchtdorf vluchtte in 1952 naar Frankfurt, en in 1959 ging Dieter bij de Duitse luchtmacht. Dieter trouwde in 1962 met Harriet Reich, en samen kregen ze twee kinderen. Ouderling Uchtdorf werd in april 1994 geroepen als algemene autoriteit en werd in oktober 2004 ondersteund als lid van het Quorum der Twaalf Apostelen. Van 2008 tot 2018 diende hij als tweede raadgever in het Eerste Presidium onder Thomas S. Monson. Ouderling Uchtdorf dient nog steeds in zijn roeping als apostel.
BIODallin H. Oaks
Dallin H. Oaks (1932–heden) werd geboren in Provo, Utah, en werd in 1984 apostel van The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Na het overlijden van zijn eerste vrouw, June Dixon Oaks, in 1998 trouwde hij in 2000 met Kristen M. McMain. Hij studeerde af aan Brigham Young University (1954) en de University of Chicago Law School (1957). Hij werkte als jurist en gaf les in de rechten in Chicago voordat hij van 1971 tot 1980 president van Brigham Young University werd. Daarna was hij rechter bij het Hooggerechtshof van Utah (1980–1984) voordat hij als apostel werd geroepen. In 2018 werd hij eerste raadgever in het Eerste Presidium en president van het Quorum der Twaalf Apostelen. Op 14 oktober 2025 werd hij bevestigd als president van The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints.
BIOElaine Anderson Cannon
Elaine Anderson Cannon (9 april 1922-19 mei 2003) werd geboren in Salt Lake City. Als tiener schreef ze een dagelijkse column voor de Deseret News. In 1943 studeerde ze af in sociologie aan de University of Utah. Op 25 maart 1943 trouwde ze met D. James Cannon. In 1978 stelde president Spencer W. Kimball haar aan als achtste presidente van de organisatie Jonge vrouwen. Tijdens haar presidentschap hielden de jonge vrouwen van de kerk elk jaar een bijeenkomst in het Salt Lake-tabernakel. Ze werd in 1984 ontheven. Cannon stierf op 19 mei 2003 in Salt Lake City.
[1]↩︎
Tijdens zijn toespraak op de algemene conferentie van oktober 2013 zei Dieter F. Uchtdorf:
Om volkomen eerlijk te zijn: er zijn momenten geweest waarop leden of leiders in de Kerk gewoon fouten hebben gemaakt. Er kunnen dingen zijn gezegd of gedaan die niet in overeenstemming waren met onze waarden, beginselen of leer. Ik neem aan dat de Kerk alleen volmaakt zou zijn als die door volmaakte wezens werd geleid. God is volmaakt en zijn leer is zuiver. Maar Hij werkt door ons heen—zijn onvolmaakte kinderen—en onvolmaakte mensen maken fouten.
- Dieter F. Uchtdorf states that "there have been times when members or leaders in the Church have simply made mistakes."
[2]↩︎
Toen Joseph Smith tot de Nauvoo Zustershulpvereniging sprak, leerde hij: "Hoewel ik verkeerde dingen doe, doe ik niet de verkeerde dingen waarvan ik word beschuldigd — het verkeerde dat ik doe komt door de zwakheid van de menselijke natuur, net als bij andere mensen. Geen mens leeft zonder fouten."
In de Leer en Verbonden berispte de Heer Joseph meerdere keren omdat hij zondigde.
Tijdens zijn toespraak op de algemene conferentie van oktober 2013 leerde apostel Dieter F. Uchtdorf:
Om volkomen eerlijk te zijn: er zijn momenten geweest waarop leden of leiders in de Kerk gewoon fouten hebben gemaakt. Er kunnen dingen zijn gezegd of gedaan die niet in overeenstemming waren met onze waarden, beginselen of leer. Ik neem aan dat de Kerk alleen volmaakt zou zijn als die door volmaakte wezens werd geleid. God is volmaakt en zijn leer is zuiver. Maar Hij werkt door ons heen—zijn onvolmaakte kinderen—en onvolmaakte mensen maken fouten.
Apostel Bruce R. McConkie zei ook: "Ondanks al hun inspiratie en grootsheid zijn profeten toch sterfelijke mensen met onvolmaaktheden die algemeen voorkomen bij de mensheid. Ze hebben hun meningen en vooroordelen en moeten in veel gevallen hun eigen problemen oplossen zonder inspiratie."
[3]↩︎
Tijdens zijn toespraak op de algemene conferentie van april 1994 merkte Robert D. Hales op dat apostel zijn "een proces is—een proces van bekering en nederigheid, om in jezelf te kijken zoals ons is opgedragen en om vergiffenis en kracht te vragen om te zijn wat ik zou moeten zijn."
Hales voegde eraan toe: "Helaas ben ik geen volmaakt man, en onfeilbaarheid hoort niet bij de roeping."
- Robert D. Hales, during General Conference, teaches that one being called an apostle does not make them infallible.
[4]↩︎
Joseph geloofde bijvoorbeeld dat malaria door het klimaat werd veroorzaakt, maar de moderne wetenschap laat ons weten dat het wordt veroorzaakt door een parasiet die sommige soorten muggen besmet en op mensen wordt overgedragen.
- Joseph, in his journal, teaches that "Miasma" (malaria) is caused by the climate.
- Centers for Disease Control and Prevention Website discusses Marlaria, including how one contracts the disease.
[5]↩︎
In het Oude Testament had koning David een overspelige affaire met Bathseba en zorgde hij ervoor dat haar man, Uria, in de strijd werd gedood. In 2 Samuël 12:9-10 zei de profeet Nathan tegen David:
9 Waarom hebt gij dan het woord des HEREN veracht, door te doen wat kwaad is in zijn ogen? Uria, de Hethiet, hebt gij met het zwaard verslagen en zijn vrouw hebt gij u tot vrouw genomen; ja, hem hebt gij gedood door het zwaard der Ammonieten. 10 Daarom zal het zwaard van uw huis nimmer wijken, omdat gij Mij veracht hebt en de vrouw van Uria, de Hethiet, genomen hebt om u tot vrouw te zijn.
Jakob 2 veroordeelt koning David en zijn zoon Salomo omdat ze “veel vrouwen en bijvrouwen” hadden, “welke zaak gruwelijk was voor Mij, zegt de Heer.”
Dat koning David in dezelfde zin als andere profeten als profeet werd beschouwd, is te zien in Handelingen, waar Petrus zegt dat David in Handelingen 1:16 voorspelde dat Judas’ apostelschap vervangen moest worden, en ook in Handelingen 2:29-31, waar Petrus hem zonder enig voorbehoud een ‘profeet’ noemt:
29 Mannen broeders, ik mag vrijuit tot u spreken over de patriarch David, dat hij én gestorven én begraven is, en zijn graf is bij ons tot op deze dag. 30 Daar hij dan een profeet was en wist, dat God hem onder ede gezworen had, dat Hij iemand uit de vrucht zijner lendenen, naar het vlees, op zijn troon zou doen zitten, 31 heeft hij in de toekomst gezien en gesproken van de opstanding van de Christus, dat Hij noch aan het dodenrijk is overgelaten, noch zijn vlees ontbinding heeft gezien.
In Sotah 48.b, een tekst die deel uitmaakt van de Joodse Talmoed (ca. 450-550 n.Chr.), wordt David beschouwd als een van de vroege profeten:
Wie zijn de vroege profeten? Rav Huna zegt: Dit verwijst naar David, en Samuel, en Salomo, en na hun dood werd de Urim VeTummim niet langer gebruikt
[6]↩︎
Joseph Smith leende Martin Harris bijvoorbeeld de manuscriptpagina’s van het Boek van Lehi, die daarna verloren gingen en nooit zijn teruggevonden. Daardoor ontving Joseph een openbaring waarin hij voor deze slechte beslissing werd berispt, zoals in Leer en Verbonden 3:5-8:
5 Zie, deze dingen zijn aan u toevertrouwd, maar hoe streng waren uw geboden; en denk ook aan de beloften die u zijn gedaan, als u die niet overtrad. 6 En zie, hoe vaak hebt u de geboden en de wetten van God overtreden en bent u voortgegaan in de overredingen van mensen. 7 Want zie, u had mensen niet meer moeten vrezen dan God. Hoewel mensen de raadgevingen van God verwerpen en zijn woorden minachten— 8 Toch had u getrouw moeten zijn; en Hij zou zijn arm hebben uitgestrekt en u hebben gesteund tegen alle vurige pijlen van de tegenstander; en Hij zou met u zijn geweest in elke tijd van moeilijkheden.
- In a revelation from July 1828, the Lord severely chastises Joseph for the loss of the 116 pages and his transgressions.
- Joseph recounts the events leading up to the loss of the Book of Lehi in 1828.
[7]↩︎
Petrus was bijvoorbeeld hypocriet toen hij ervoor koos niet met niet-Joodse leden van de kerk te eten.
In Galaten 2 vertelt Paulus hoe hij Jakobus, Kefas (Petrus) en Johannes ontmoette. Paulus was degene die Petrus van huichelarij beschuldigde:
11 Maar toen Petrus in Antiochië gekomen was, ben ik openlijk tegen hem ingegaan, omdat hem een verwijt te maken viel. 12 Want voordat er enkelen van Jakobus gekomen waren, at hij met de heidenen; maar toen zij gekomen waren, trok hij zich terug en zonderde zich af, omdat hij bang was voor hen die van de besnijdenis waren. 13 En de andere Joden huichelden met hem mee, zodat ook Barnabas door hun huichelarij werd meegesleept. 14 Maar toen ik zag dat zij niet recht wandelden naar de waarheid van het evangelie, zei ik in het bijzijn van hen allen tegen Petrus: Als u, die een Jood bent, leeft zoals de heidenen en niet zoals de Joden, waarom dwingt u de heidenen dan om als Joden te leven?
- Paul, in Galatians 2, accuses Peter of hypocrisy by refusing fellowship with Gentiles; claims Peter et al. were not walking "uprightly according to the truth of the gospel."
[8]↩︎
Bijvoorbeeld: in 1 Koningen 13 misleidde een profeet uit Betel een andere profeet, zodat die zijn eed brak om zich van eten en drinken te onthouden. Omdat hij die eed brak, werd de man door een leeuw gedood.
1 Koningen 13:23-24 luidt:
23 En het geschiedde, nadat hij brood gegeten en gedronken had, dat hij voor hem de ezel zadelde, namelijk voor de profeet die hij had teruggebracht. 24 En toen hij weggegaan was, kwam een leeuw hem onderweg tegen en doodde hem; en zijn lichaam werd op de weg geworpen, en de ezel stond ernaast, en de leeuw stond ook bij het lichaam.
- 1 Kings 13 records how an unnamed prophet is fooled into breaking his promise to God; results in a lion killing him as a result of breaking his oath to God to fast.
[9]↩︎
Brighams eerste openbare preek waarin hij God met Adam vereenzelvigde, werd gehouden op 9 april 1854:
Toen onze vader Adam in de hof van Eden kwam, kwam hij daarin met een celestiaal lichaam, en hij bracht Eva, een van zijn vrouwen, met zich mee. Hij hielp deze wereld te maken en te ordenen. Hij is MICHAËL, de aartsengel, de OUDE VAN DAGEN! over wie heilige mannen hebben geschreven en gesproken—HIJ is onze VADER en onze GOD, en de enige God met wie WIJ te maken hebben.
- Brigham teaches that Adam is the only God with whom we have to do and that he was transplanted from another planet to this earth with Eve.
[10]↩︎
Toen Brigham Young president van de Kerk was, onderwees hij de Adam-God-theorie (zie Adam-God Theory).
Tijdens zijn toespraak op de algemene conferentie van oktober 1976 "veroordeelde" Spencer W. Kimball deze theorie en zei dat die "valse leer" was. Hij waarschuwde kerkleden "tegen de verspreiding van leerstellingen die niet in overeenstemming zijn met de schriftuur en waarvan wordt beweerd dat ze door sommige algemene autoriteiten van vorige generaties zijn onderwezen."
Hij voegde eraan toe: "Dat geldt bijvoorbeeld voor de Adam-God-theorie. We veroordelen die theorie en hopen dat iedereen wordt gewaarschuwd tegen deze en andere soorten valse leer."
- Spencer W. Kimball refers to the Adam-God teaching as a "theory," denounces it, and says it is not "according to the scriptures."
[11]↩︎
Brigham Young werd op 27 december 1847 gesteund als president van de Kerk. Spencer W. Kimball werd op 30 december 1973 geordend als president van de Kerk.
- President Spencer W. Kimball records in his journal his ordination as president of the Church.
- Brigham is sustained as president of the Church on December 27, 1847.
[12]↩︎
In het boek Mormon Doctrine schreef McConkie:
Bij al hun inspiratie en grootsheid zijn profeten nog steeds sterfelijke mannen met onvolmaaktheden die mensen in het algemeen gemeen hebben. Ze hebben hun opvattingen en vooroordelen en moeten in veel gevallen hun eigen problemen oplossen zonder inspiratie.
- Bruce R. McConkie says prophets have own opinions and prejudices.
[13]↩︎
Tijdens zijn toespraak op de algemene conferentie van april 1994 merkte Robert D. Hales op dat apostel zijn "een proces is—een proces van bekering en nederigheid, om in jezelf te kijken zoals ons is opgedragen en om vergiffenis en kracht te vragen om te zijn wat ik zou moeten zijn."
Hales voegde eraan toe: "Helaas ben ik geen volmaakt man, en onfeilbaarheid hoort niet bij de roeping."
Toen Charles W. Penrose als redacteur van de Improvement Era diende, reageerde hij als volgt op de vraag: "Gelooft u dat de president van de kerk, wanneer hij in zijn officiële hoedanigheid tot de kerk spreekt, onfeilbaar is?"
Antwoord: Wij geloven niet in de onfeilbaarheid van de mens. Wanneer God iets openbaart, is het waarheid, en waarheid is onfeilbaar. Geen enkele president van de Kerk heeft aanspraak gemaakt op onfeilbaarheid.
- Robert D. Hales, during General Conference, teaches that one being called an apostle does not make them infallible.
- Charles W. Penrose teaches that no Church leader has ever claimed to be infallible.
[14]↩︎
Op 8 juli 1855 leerde Brigham dat er geen enkele openbaring is die volmaakt is:
Ik geloof niet dat er ook maar één openbaring is, onder de vele die God aan de kerk heeft gegeven, die volmaakt is in haar volheid. De openbaringen van God bevatten juiste leer en beginselen, voor zover ze gaan, maar het is onmogelijk voor de arme, zwakke, lage, kruipende, zondige bewoners van de aarde om een openbaring van de Almachtige in al haar volmaaktheid te ontvangen. Hij moet tot ons spreken op een manier die past bij de grenzen van ons begrip.
Hij leerde ook dat als profeten en apostelen uit eerdere bedelingen gevraagd zouden worden naar hun begrip van God, "er een grote verscheidenheid in hun opvattingen en gevoelens over dit onderwerp te vinden zou zijn, zonder rechtstreekse openbaring van de Heer."
[15]↩︎
In het handboek Evangeliebeginselen van de Kerk staat in het hoofdstuk 'Profeten van God':
Een profe is een man die door God is geroepen om zijn vertegenwoordiger op aarde te zijn. Wanneer een profe namens God spreekt, is het alsof God zelf spreekt (zie Leer en Verbonden 1:38). Een profe is ook een bijzondere getuige van Christus, die van zijn goddelijkheid getuigt en zijn evangelie onderwijst. Een profe onderwijst waarheid en legt het woord van God uit. Hij roept de onrechtvaardigen op tot bekering. Hij ontvangt openbaringen en aanwijzingen van de Heer voor ons welzijn. Hij kan in de toekomst kijken en toekomstige gebeurtenissen voorspellen, zodat de wereld gewaarschuwd kan worden.
- The Church's Gospel Principles manual address the teaching concerning modern prophets and apostles, and their importance in today's world.
[16]↩︎
In een artikel dat op 6 april 2023 door The Salt Lake Tribune werd gepubliceerd, schreef de heilige der laatste dagen Jana Riess:
Ik ben niet de eerste die erop wijst dat er in de geschiedenis van de Heiligen der Laatste Dagen momenten zijn geweest waarop de raad van onze profe niet liefdevol was en niet bijdroeg aan genezing. . . . Dus de vraag voor kerkleden is niet: “Hoe hoog moet ik springen als de profe me zegt dat te doen?” maar: “Is wat de profe me vraagt te doen of te geloven het juiste?” Daarop zou een hele reeks andere vragen moeten volgen: Wie zou gezegend worden of schade oplopen als ik deze profetische raad opvolg? Hoe verhoudt die zich tot de schriftur? Tot de leringen van vroegere leiders? En vooral: brengt deze lering de liefde van Jezus Christus voor al Gods kinderen over? . . . er zijn momenten geweest waarop ik in de conferentie zat en tot in mijn botten wist dat iets wat een kerkleider zei verkeerd was voor mij om te gehoorzamen.
Riess merkte ook op dat ze zich soms gezegend heeft gevoeld „wanneer ik een aanwijzing van het leidende Eerste Presidium heb opgevolgd en het gevoel had dat mijn leven of geestelijke kijk daardoor verbeterde.”
- Jana Riess discusses how and when one should be obedient to the counsel and teachings of Latter-day Saint Church leaders.
[17]↩︎
In zijn dagboek van 8 januari 1847 noteerde William Clayton dat Heber C. Kimball onderwees dat
Als u handelt volgens raad en [kerkleiders] ongelijk hebben, zullen de gevolgen terechtkomen bij degenen die u die raad gaven, dus maak u geen zorgen.
Op 13 augustus 1853 leerde Kimball in een preek dat
Toen broeder Joseph Smith leefde, was hij onze profe, onze ziener en openbaarder; hij was onze leider in de dingen van God, en het was aan ons om naar hem te luisteren en precies te doen wat hij ons vertelde. Dat lijkt nu heel absurd in de ogen van de wereld; maar ze zeggen allemaal dat als zij in de dagen van Petrus, Mozes of Jezus hadden geleefd, zij niet zouden hebben gedaan wat de mensen in die dagen hun aandeden; maar tegelijk zouden ze hun leven nemen als ze konden, en precies doen zoals zij.
Op 8 november 1857 onderwees Kimball dat
. . . als uw leider u zegt iets te doen, doe het dan. Het gaat u niet aan of het goed of fout is. U krijgt water als u maar blijft graven. Dat is voor sommige mensen nogal aanmatigende leer; maar voor mij is dat niet zo.
[18]↩︎
Bijvoorbeeld, in een artikel uit juli 2009 schreef apologeet Michael R. Ash van de Heiligen der Laatste Dagen dat profeten ons zullen leiden op een manier die “onze eigen relatie met het goddelijke creëert”:
Hoe komen we tot Christus? Het Boek van Mormon geeft ons het patroon in zes punten: geloof in Christus, bekering, doop, gave van de Heilige Geest, volharden tot het einde en schuldeloos bevonden worden bij het laatste oordeel. Deze lijst houdt persoonlijke toewijding, houdingen en relaties met onze hemelse Vader en Christus in. Profeten helpen ons naar het water van de waarheid te leiden, maar ze kunnen niet voor ons drinken. We moeten zelf persoonlijke toewijding aangaan en met de Heer omgaan. Dus in principe zal de profe ons niet wegleiden van die zes beginselen van het evangelie die ons in staat stellen onze eigen relatie met het goddelijke op te bouwen. Betekent dit dat ze geen fouten kunnen maken over de details van leerstellige kwesties of historische gebeurtenissen? Zeker niet.
- Michael R. Ash discusses what it means to say that the leaders of the Church will not lead us astray.
[19]↩︎
Bijvoorbeeld, in het artikel "Profeten na Joseph Smith" vroeg MormonThink, een kerkkritische website:
Als profetieën onjuist kunnen zijn, en leringen die door de ene profeet zijn gegeven door een andere ongeldig kunnen worden verklaard, wat heb je dan aan een profeet? Als de profeet soms alleen als profeet spreekt, en op andere momenten als mens (vanaf de kansel in de algemene conferentie), hoe moet een kerklid dan het verschil zien?
Voormalig lid van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen Richard Packham zette in zijn artikel "Aan hen die het mormonisme onderzoeken" vraagtekens bij het nut van moderne profeten en schreef:
Hoewel mormonen beweren dat God de LDS-kerk leidt via haar president (die de titel ‘profe, ziener en openbaarder’ heeft), hebben opeenvolgende ‘profeten’ de kerk herhaaldelijk in ondernemingen geleid die jammerlijk mislukten of hebben ze naderende rampen niet zien aankomen.
- MormonThink Website calls into question the importance and utility of modern prophets.
- Richard Packham questions the utility of LDS prophets; claims they have led the Church into "undertakings that were dismal failures" or have "failed to see approaching disaster."
[20]↩︎
In een artikel dat op 6 april 2023 door The Salt Lake Tribune werd gepubliceerd, schreef de heilige der laatste dagen Jana Riess:
Ik ben niet de eerste die erop wijst dat er in de geschiedenis van de Heiligen der Laatste Dagen momenten zijn geweest waarop de raad van onze profe niet liefdevol was en niet bijdroeg aan genezing. . . . Dus de vraag voor kerkleden is niet: “Hoe hoog moet ik springen als de profe me zegt dat te doen?” maar: “Is wat de profe me vraagt te doen of te geloven het juiste?” Daarop zou een hele reeks andere vragen moeten volgen: Wie zou gezegend worden of schade oplopen als ik deze profetische raad opvolg? Hoe verhoudt die zich tot de schriftur? Tot de leringen van vroegere leiders? En vooral: brengt deze lering de liefde van Jezus Christus voor al Gods kinderen over? . . . er zijn momenten geweest waarop ik in de conferentie zat en tot in mijn botten wist dat iets wat een kerkleider zei verkeerd was voor mij om te gehoorzamen.
Riess merkte ook op dat ze zich soms gezegend heeft gevoeld „wanneer ik een aanwijzing van het leidende Eerste Presidium heb opgevolgd en het gevoel had dat mijn leven of geestelijke kijk daardoor verbeterde.”
- Jana Riess discusses how and when one should be obedient to the counsel and teachings of Latter-day Saint Church leaders.
[21]↩︎
In een artikel dat in het nummer van juni 2016 van de Ensign werd gepubliceerd, ‘Wat wij geloven: Wij geloven in het volgen van de profeet’, staat:
Omdat de president van de Kerk voor de Heer spreekt (zie Leer en Verbonden 1:38), is het niet verstandig om alleen die delen van zijn raad te kiezen die we willen volgen. In plaats daarvan behandelen we zijn raad en uitnodigingen alsof we die rechtstreeks van Jezus Christus hadden ontvangen, ‘in alle geduld en geloof’ (Leer en Verbonden 21:5).
- The Church's Teachings of the Living Prophets Student Manual teaches that "The Lord Will Never Permit the Living Prophet to Lead the Church Astray."
[22]↩︎
In een anoniem artikel met de titel 'Wijkleraren', gepubliceerd in het nummer van juni 1945 van de Improvement Era, schreef de auteur:
Wanneer onze leiders spreken, is het denkwerk gedaan. Wanneer zij een plan voorstellen, is het Gods plan. Wanneer zij de weg wijzen, is er geen andere die veilig is. Wanneer zij richting geven, zou dat het einde van de discussie moeten betekenen. God werkt op geen andere manier. Anders denken kan iemand, zonder onmiddellijke bekering, zijn geloof kosten, zijn getuigenis vernietigen en hem als een vreemde achterlaten ten opzichte van het koninkrijk van God.
- Improvement Era publishes an article teaching that, when the leaders of the Church have spoken, the thinking has been done.
[23]↩︎
Jozua maakte bijvoorbeeld een fout toen hij werd misleid door de valse berichten van de Gibeonieten, maar er is geen verslag van een berisping of correctie van God.
Jozua 9:3-6 luidt:
3 Toen de inwoners van Gibeon hoorden wat Jozua met Jericho en Ai gedaan had, 4 handelden zij met list; zij gingen op weg en deden alsof zij gezanten waren, en zij namen oude zakken op hun ezels en oude, gescheurde en herstelde wijnzakken; 5 ook oude en opgelapte schoenen aan hun voeten en oude kleren aan hun lijf; en al het brood van hun mondvoorraad was droog en beschimmeld. 6 En zij gingen tot Jozua in de legerplaats te Gilgal en zeiden tot hem en tot de mannen van Israël: Wij zijn uit een ver land gekomen; sluit nu dan een verbond met ons.
Later staat er in vers 15:
Jozua sloot vrede met hen en sloot een verbond met hen om hen in leven te laten; en de vorsten van de gemeente zwoeren hun dit.
[24]↩︎
Een voorbeeld uit recentere tijd waarin een profe geïnspireerde waarschuwing krijgt en, nadat hij een fout maakt, terechtwijzing ontvangt, is dat van het Boek van Lehi.
Het verlies van de 116 pagina’s is nog een moderner voorbeeld van een profeet die een fout maakte. Joseph leende Martin Harris de manuscriptpagina’s voor het Boek van Lehi, ondanks de waarschuwing van God. Het manuscript raakte kwijt en werd nooit teruggevonden.
In dit geval berispte God Joseph en zei: "U hebt ze overgegeven, ja, dat wat heilig was, aan goddeloosheid." Hij nam ook de platen een tijd van Joseph af.
[25]↩︎
In Leer en Verbonden 37:4, ontvangen in december 1830, zei de Heer tegen Joseph dat Hij toestaat dat "ieder mens [voor zichzelf] kiest totdat Ik kom."
In Leer en Verbonden 98:8, ontvangen op 6 augustus 1833, werd Joseph geleerd dat "Ik, de Here God, heb u vrijgemaakt, en gij zijt waarlijk vrij."
- In D&C 98, the Lord teaches that he has made us free to act for ourselves.
- In D&C 37, received December 1830, the Lord tells Joseph that he allows "every man [to] choose for himself."
[26]↩︎
Bijvoorbeeld, in 2 Nephi 2:27 leert de profeet Lehi dat:
Daarom zijn de mensen vrij naar het vlees; en alle dingen zijn hun gegeven die nuttig zijn voor de mens. En zij zijn vrij om vrijheid en eeuwig leven te kiezen, door de grote Middelaar van alle mensen, of om gevangenschap en dood te kiezen, overeenkomstig de gevangenschap en macht van de duivel; want hij tracht dat alle mensen ellendig worden zoals hijzelf.
En in Jozua 24:15 spoort Jozua het volk aan om hun vrije wil te gebruiken om ervoor te kiezen de Heer te volgen:
Maar indien het kwaad is in uw ogen den HERE te dienen, kiest u heden, wien gij dienen zult: of de goden, welke uw vaderen gediend hebben aan de overzijde van de Rivier, of de goden der Amorieten, in wier land gij woont; maar ik en mijn huis, wij zullen den HERE dienen.
- Lehi teaches that all men have a free will and "they are free to choose liberty and eternal life."
- Joshua instructs the people to choose who they will serve: the LORD or the gods their fathers worshiped.
[27]↩︎
Zie de vraag-en-antwoordpagina over de Kinderhook-platen.
[28]↩︎
Josephs eigen dagboek en documenten van William Clayton, Brigham Young en Parley P. Pratt leggen de ervaring vast.
[29]↩︎
In het Kerkgeschiedenisonderwerp-essay over de Kinderhook-platen staat:
Joseph probeerde blijkbaar geen geopenbaarde vertaling te maken zoals hij had gedaan met de platen van het Boek van Mormon, maar het lijkt er eerder op dat hij de symbolen op de Kinderhook-platen vergeleek met andere oude voorwerpen die hij in zijn bezit had. Eén symbool op de platen komt sterk overeen met een glyph op de Egyptische papyri die Joseph in Kirtland, Ohio vertaalde. Josephs eerdere vertaling van deze glyph noemt een afstammeling van Ham via de afstammingslijn van de farao's.
Het artikel concludeert:
Of Joseph het vervalsing vermoedde, eraan dacht een geopenbaarde vertaling te proberen maar een ‘verstarring van gedachten’ ervoer, of gewoon wetenschappelijke interesse had in de vermeende oude geschriften (zoals andere amateurtaalkundigen uit die tijd), blijft onbevestigd in historische verslagen. Wat hij ook van de platen dacht, hij verloor er snel zijn interesse in.
- Stanley B. Kimball published article in the Ensign on Kinderhook Plates.
- Church Topics Essay discusses the Kinderhook Plates; concludes Joseph may have attempted a translation but quickly lost interest in the plates.
[30]↩︎
Wilburn Fugate, de dader achter de hoax, begreep dat Joseph niet verder aan de platen zou werken na zijn eerste beoordeling totdat ze geauthenticeerd konden worden. In een brief aan James Cobb schreef Fugate:
We begrijpen dat Jo Smith zei dat ze een boek van 1200 pagina’s zouden maken, maar dat hij er pas mee zou instemmen ze te vertalen nadat ze naar het Antiquarian Society in Philadelphia, Frankrijk en Engeland waren gestuurd.
Een ander laat, bronloos antimormoons artikel gaf ook aan dat Joseph de platen eerst geverifieerd wilde hebben voordat hij probeerde ze te vertalen.
- Confession letter of Wilburn W. Fugate; says Joseph would not translate the plates until authenticated.
- The Daily Inter Ocean provides critical account of Kinderhook Plates discovery.
[31]↩︎
Joseph Smith meldde de afwijzing van een charter op 2 november 1836:
Op 2 november stelden de broeders in Kirtland bepaalde overeenkomstsartikelen op, als voorbereiding op de oprichting van een bankinstelling, die de Kirtland Safety Society zou heten.
De website Joseph Smith Papers stelt:
Aandelen in de bank konden vanaf oktober 1836 worden ingetekend. In de winter van 1836–1837 reisde Orson Hyde naar Columbus, Ohio, om bij de staatswetgever van Ohio een bankvergunning aan te vragen. Voordat zulke wetgeving kon worden ingediend, werd de Kirtland Safety Society op 2 januari 1837 gereorganiseerd als een bankbedrijf zonder rechtspersoonlijkheid, met Sidney Rigdon als secretaris en JS als penningmeester. Het bankkantoor opende begin januari 1837 zijn deuren.
- Joseph reports the establishment of the Kirtland Bank and the procuring of plates for the bank; petition to Ohio legislature for an act of incorporation was not successful.
- The Joseph Smith Papers website discusses the history of the Kirtland Safety Society.
[32]↩︎
Een van de belangrijkste redenen voor het mislukken was een gebrek aan financiering. Historicus van de Heiligen der Laatste Dagen Stanley B. Kimball schreef:
De eindtotalen laten duidelijk de zwakte van het project zien—200 personen namen in op 79.420 aandelen met een nominale waarde van ongeveer $3.854.000, bij een nominale waarde van $50 per aandeel, waarvoor slechts $20.725 in contant geld werd betaald.
Historici van de heiligen der laatste dagen voor de Joseph Smith Papers merkten op:
De vereniging had een groot gebrek aan geld, vooral doordat aandeelhouders maar een klein bedrag hoefden te betalen voor hun aandelen. . . . De bestuurders van de Kirtland Safety Society waren soepel tegenover mensen die hun volledige eerste betaling van $262,50 niet wilden betalen, maar veel mensen met inschrijvingen voor duizend of meer aandelen betaalden uiteindelijk maar een paar dollar. Door de combinatie van relatief lage aandelenprijzen, waarvan een deel nooit werd betaald, had de vereniging vanaf het begin weinig geld.
- Brent M. Rogers et al., note that the Kirtland Safety Society was underfunded due to the small amount stockholders were required to pay for their stock.
- Stanley B. Kimball discusses the original Stock Ledger of the Kirtland Safety Society.
[33]↩︎
In een essay over de Kirtland Safety Society op de website van de kerk staat:
Meerdere factoren droegen bij aan de problemen van de Kirtland Safety Society. Veel kerkleden keken naar tekortkomingen binnen hun eigen gemeenschap en gaven kerkleiders de schuld omdat zij problemen niet hadden zien aankomen, individuen omdat zij aan grondspeculatie deden en te veel geld uitgaven, of het kerklidmaatschap in het algemeen omdat het de maatschappij niet genoeg steunde. Niet alle mogelijke oorzaken lagen echter binnen de macht van de heiligen. Tegenstand van buitenaf, vaak aangewakkerd door vooroordelen tegen de mormoonse gemeenschap, speelde ook een rol bij het ondermijnen van de maatschappij.
Heilige der Laatste Dagen-historica Elizabeth Kuehn merkte op:
Uiteindelijk ging de bank failliet door de economische onrust die werd veroorzaakt door de landelijke financiële paniek – de Panic of 1837 – waardoor banken in het hele land failliet gingen, grondprijzen daalden en schulden werden opgeëist. De Panic of 1837 veroorzaakte een economische neergang die zou leiden tot jaren van economische depressie in de Verenigde Staten. Deze paniek en de daaropvolgende depressie waren rampzalig en zijn te vergelijken met de Grote Depressie van de twintigste eeuw. Het was deze financiële paniek die de economie van Kirtland verwoestte, en niet het falen van de bank.
- Elizabeth A. Kuehn discusses the crisis of 1837 and the establishment and failure of the Kirtland Safety Society.
- Church Website's essay on the Kirtland Safety Soceity discusses its origins and the reasons for its failure.
[34]↩︎
Joseph Smith geloofde dat sommige kerkleden zich bezighielden met speculatie en dat dit een van de factoren was in het mislukken van de instelling. Dit was ook een reden die Joseph gaf voor zijn ontslag uit zijn functie bij de bank in juli 1837:
Enige tijd daarvoor legde ik mijn functie in de “Kirtland Safety Society” neer, deed ik mijn belang daarin van de hand en trok ik mij uit de instelling terug; omdat ik mij er, na zo’n lange beproeving, volledig van bewust was dat geen enkele instelling van die soort, opgericht op rechtvaardige en eerlijke beginselen, als zegen niet alleen voor de kerk maar voor het hele land, in zo’n tijd van duisternis, speculatie en slechtheid zou worden toegestaan haar werkzaamheden voort te zetten.
In het nummer van augustus 1837 van de Messenger and Advocate waarschuwde Joseph kerkleden voor speculanten die hun waardeloze Kirtland-biljetten "aansmeerden":
Aan de broeders en vrienden van de kerk van de Heiligen der Laatste Dagen wil ik graag een woord zeggen over de bankbiljetten van de Kirtland Safety Society Bank. Hierbij waarschuw ik hen op hun hoede te zijn voor speculanten, renegaten en gokkers, die nietsvermoedende en onoplettende mensen misleiden door hun die bankbiljetten aan te smeren, die hier niets waard zijn. Ik keur al zulke praktijken af en wijs ze af. Ik weet dat ze schadelijk zijn voor de beste belangen van de samenleving, evenals voor de beginselen van religie.
- Joseph records how he resigned his office from the Kirtland Bank; the bank was not successful due to the "darkness, speculation, and wickedness" of the time.
- Joseph cautions Church members about speculators who are "palming upon them" bills from the Kirtland Bank which are worthless.
[35]↩︎
In zijn geschiedenis uit 1832 vertelde Joseph:
Nadat we 116 pagina's hadden vertaald, wilde hij die meenemen om aan zijn vrienden te laten lezen, zodat hij hen misschien van de waarheid kon overtuigen. Daarom vroeg ik het aan de Heer, en de Heer zei tegen mij dat hij ze niet mee mocht nemen. En ik sprak tot hem (Martin) het woord van de Heer, en hij zei: vraag het nog eens. En ik vroeg het opnieuw, en ook een derde keer, en de Heer zei tegen mij: laat hem ermee gaan, maar alleen als hij met mij een verbond sluit dat hij ze aan slechts vier personen zal laten zien. En hij sloot met de Heer een verbond dat hij zou doen volgens het woord van de Heer. Daarom nam hij ze mee en ging op reis naar zijn vrienden in Palmire [Palmyra], Wayne County en de staat New York.
Elders merkte Joseph op:
Maar ondanks de grote beperkingen die hem waren opgelegd en de plechtigheid van het verbond dat hij met mij had gesloten, liet hij ze toch aan anderen zien, en door een list kregen zij ze van hem af, en ze zijn tot op de dag van vandaag nooit teruggevonden of weer teruggekregen.
- Joseph, in his 1832 History, discusses the background to the loss of the Book of Lehi.
- Joseph recounts the events leading up to the loss of the Book of Lehi in 1828.
[36]↩︎
In afdeling 3 van de Leer en Verbonden (uit juli 1828) zei de Heer tegen Joseph:
5 Zie, deze dingen zijn aan u toevertrouwd, maar hoe streng waren uw geboden; en denk ook aan de beloften die u zijn gedaan, als u die niet overtrad. 6 En zie, hoe vaak hebt u de geboden en de wetten van God overtreden en bent u voortgegaan in de overredingen van mensen. 7 Want zie, u had de mens niet meer moeten vrezen dan God. Hoewel mensen de raadgevingen van God verwerpen en zijn woorden minachten— 8 Toch had u getrouw moeten zijn; en Hij zou zijn arm hebben uitgestrekt en u hebben gesteund tegen alle vurige pijlen van de tegenstander; en Hij zou in elke tijd van moeilijkheden met u zijn geweest. 9 Zie, gij zijt Joseph, en gij waart uitverkoren om het werk van de Heer te doen, maar wegens overtreding zult gij vallen, als gij niet op uw hoede zijt.
In Leer en Verbonden 10:9 berispte de Heer zowel Martin als Joseph, en zei tegen Joseph: "Gij hebt ze overgeleverd, ja, hetgeen heilig was, aan goddeloosheid."
- In a revelation from July 1828, the Lord severely chastises Joseph for the loss of the 116 pages and his transgressions.
- Joseph, in a revelation, is chastised by God for loaning the Book of Lehi to Martin Harris and for delivering "that which was sacred, unto wickedness."
[37]↩︎
In zijn dagboek van 13 april 1843 leerde Joseph dat "Miasma" (malaria) werd veroorzaakt door het klimaat:
De rivier de Missisippi is gezond, tenzij men ervan drinkt. En hij is gezonder dan het bronwater— graaf putten van 15 tot 30 voet. dan zal het gezond zijn. Er zijn veel moerassen op de eilanden, waaruit in de zomer <vandaan> miasma opstijgt en over het bovenste deel van de stad wordt geblazen.— maar het strekt zich niet uit over het lagere deel van de stad
- Joseph, in his journal, teaches that "Miasma" (malaria) is caused by the climate.
[38]↩︎
Volgens de Centers for Disease Control and Prevention is malaria ‘een ernstige en soms dodelijke ziekte die wordt veroorzaakt door een parasiet die vaak een bepaald type mug besmet dat zich voedt met mensen.’
Er staat ook:
Mensen die malaria krijgen, zijn meestal erg ziek, met hoge koorts, hevige rillingen en griepachtige klachten. Vier soorten malariaparasieten besmetten mensen: Plasmodium falciparum, P. vivax, P. ovale en P. malariae. Daarnaast besmet P. knowlesi, een soort malaria die van nature makaken in Zuidoost-Azië besmet, ook mensen en veroorzaakt zo malaria die van dier op mens wordt overgedragen (“zoönotische” malaria).
- Centers for Disease Control and Prevention Website discusses Marlaria, including how one contracts the disease.
[39]↩︎
Heiligen der Laatste Dagen Douglas C. Heiner, Evan L. Ivie en Teresa Lovell Whitehead merken op dat malaria een "ziekte was waarvan men halverwege de negentiende eeuw dacht dat die door slechte lucht werd veroorzaakt":
Het werd eigenlijk veroorzaakt door de beet van een anophelesmug die plasmodiumparasieten overdroeg, die de rode bloedcellen van het slachtoffer binnendrongen en er veel van vernietigden.
Ze merken ook op dat toen sommige heiligen der laatste dagen stierven in zowel Nauvoo als Winter Quarters:
Sterfgevallen die aan moeraskoorts werden toegeschreven, waren grotendeels te wijten aan malaria in Nauvoo en Winter Quarters.
- Dogulas C. Heiner et al. provide a history of Zion's Camp; discusses the malaria outbreak and other diseases and viruses contracted by members of the Camp and modern medical understandings of the illnesses.
[40]↩︎
In een preek uit 1843, opgetekend door George Laub, leerde Hyrum dat "elke ster die we zien een wereld is en bewoond wordt net zoals deze wereld bevolkt is. De zon en maan zijn bewoond, net als de sterren."
In 1870 hield Brigham Young een preek waarin hij zei:
Wie kan ons vertellen over de bewoners van deze kleine planeet die ’s avonds schijnt, de maan genoemd? Wanneer we naar haar oppervlak kijken, zien we misschien wat “de man in de maan” wordt genoemd, en wat sommige filosofen de schaduwen van bergen noemen. Maar deze uitspraken zijn erg vaag en stellen niets voor; en wanneer je navraag doet naar de bewoners van die sfeer, merk je dat de meest geleerden daar net zo onwetend over zijn als de meest onwetenden onder hun medemensen. Zo is het ook met de bewoners van de zon. Denkt u dat die bewoond is? Ik denk eerder van wel. Denkt u dat er leven is? Daar is geen twijfel over; zij is niet tevergeefs gemaakt. Zij is gemaakt om licht te geven aan hen die erop wonen, en aan andere planeten; en zo zal deze aarde ook zijn wanneer zij vergeestelijkt is.
- Hyrum Smith teaches the sun, moon, and stars are inhabited.
- Brigham wonders if the moon is inhabited, and says he thinks the sun might be.
[41]↩︎
In het artikel ‘Onze zon: feiten’ merkte NASA op:
De zon kan geen leven herbergen zoals wij dat kennen vanwege haar extreme temperaturen en straling. Toch is leven op aarde alleen mogelijk door het licht en de energie van de zon.
- Article on NASA Website discusses the Sun; notes that the Sun "[cannot] harbor life as we know it because of its extreme temperatures and radiation."
[42]↩︎
Veel negentiende-eeuwse boeken beweerden bijvoorbeeld dat de maan waarschijnlijk bewoond was, waaronder De wonderen van de hemel (1837), De jonge astronoom (1847) en Wetenschappelijke dialogen voor de instructie en het vermaak van jonge mensen (1855).
De onderwijstekst uit 1847 The Young Astronomer; Or, The Facts Developed by Modern Astronomy Collected for the Use of Schools and the General Reader stelde dat:
Professor Gruithausen uit München verklaart dat hij met zijn grote telescoop steden, vestingwerken, wegen en andere kunstmatige bouwwerken heeft ontdekt, gebouwd door de bewoners van de maan.
[43]↩︎
In het nummer van augustus 1838 van de Elders' Journal gebruikten Joseph en Sidney Rigdon "Negro" op een denigrerende manier:
Wij hebben slavenhouders vaak horen opmerken dat u een neger niet aan uzelf gelijk moet maken, anders zou hij over u heen proberen te lopen. Wij hebben gemerkt dat die uitspraak in deze vrome doctor bevestigd werd, want deze gierige geest liet zich echt in al zijn gemeenheid zien, zelfs in zijn geschriften . . . Eén ding hebben wij geleerd: dat er negers waren met een witte huid, net als mensen die een zwarte huid hebben.
Richards noteerde ook dat Joseph op 14 juli 1843 een grap maakte over zwarte mensen:
Ik zal niet zeggen zoals de arme neger die achter de stenen muur bad dat, als wat hij zei niet waar was, hij hoopte dat de stenen muur op hem zou vallen. <when> iemand duwde toen een steen op zijn hoofd. En de arme neger riep uit: Ik meende niet wat ik zei — zo is het ook met sektariërs. over openbaringen en genezingen.
[44]↩︎
In 1859 zei Brigham Young over mensen van Afrikaanse afkomst:
U ziet sommige groepen van de menselijke familie die zwart, ruw, onaantrekkelijk, onaangenaam en laag in hun gewoonten zijn, wild, en ogenschijnlijk beroofd van bijna alle zegeningen van de intelligentie die gewoonlijk aan de mensheid worden gegeven.
Op 4 juli 1874 zei Brigham dat het het "lot" van zwarte mensen was om dienaren te zijn:
Hij beweerde dat de neger geschapen was om ‘de knecht der knechten’ te zijn, en dat het nutteloos is om te proberen hem een ander lot te geven. Hij plaatste de neger op de schaal van de mensheid ver onder de indiaan, en schreef die laatste grote vermogens toe.
- Brigham says that Black people cannot hold priesthood office because of the curse of Cain.
- Brigham expresses that it is "the lot" of Black people to be servants.
[45]↩︎
Tijdens een preek op 9 augustus 1857 sprak John Taylor neerbuigend over abolitionisten en de Underground Railroad:
Deze Greeley is een van hun populaire figuren in het Oosten, en iemand die het stelen van negers en de ondergrondse spoorweg steunt. Ik weet niet of de redacteur van de Herald eerlijker is; maar als journalist vertelt hij meer waarheid. Hij publiceert veel dingen zoals ze zijn, omdat het hem tot eer strekt om dat te doen. Maar Greeley doet dat niet; hij vertelt wat past bij zijn heimelijke plannen, en laat de rest onvermeld.
Taylor herhaalde deze gevoelens op 23 augustus 1857.
In zijn dagboekaantekening van 1 februari 1881 sprak George Q. Cannon over "vermenging door huwelijk met inferieure rassen, vooral met het negroïde ras."
Tijdens de algemene conferentie van april 1905 vertelde president Joseph F. Smith een anekdote met daarin een denigrerende uitspraak over een zwarte man:
Een hoffelijke, galante man die het ongeluk heeft een zwarte huidskleur te hebben.
[46]↩︎
Tijdens zijn toespraak in de algemene conferentie van april 2006 veroordeelde president Gordon B. Hinckley racisme:
Nu wordt mij verteld dat racistische scheldwoorden en kleinerende opmerkingen soms onder ons te horen zijn. Ik herinner u eraan dat niemand die kleinerende opmerkingen maakt over mensen van een ander ras, zichzelf als een ware discipel van Christus kan beschouwen. Hij kan zichzelf ook niet zien als iemand die in harmonie is met de leringen van de Kerk van Christus. . . . Laten we allemaal erkennen dat ieder van ons een zoon of dochter is van onze Vader in de hemel, die al zijn kinderen liefheeft. Broeders, er is geen enkele basis voor rassenhaat onder het priesterschap van deze Kerk. Als iemand die mijn stem hoort geneigd is zich hieraan over te geven, laat hij dan voor de Heer gaan en om vergeving vragen, en zich hier nooit meer mee inlaten.
In het evangelieonderwerpessay van de Kerk, "Ras en het priesterschap", staat:
Vandaag verwerpt de Kerk de theorieën die in het verleden naar voren zijn gebracht dat een zwarte huidskleur een teken is van goddelijke afkeuring of een vloek, of dat die daden in het voorsterfelijk leven weerspiegelt; dat gemengde huwelijken tussen mensen van verschillende rassen een zonde zijn; of dat zwarten of mensen van welk ander ras of welke etniciteit dan ook op enigerlei wijze minderwaardig zijn aan wie dan ook. Kerkeleiders veroordelen vandaag ondubbelzinnig alle vormen van racisme, vroeger en nu. . . De Kerk verkondigt dat verlossing door Jezus Christus beschikbaar is voor de hele mensheid onder de voorwaarden die God heeft vastgesteld. Zij bevestigt dat God “des persoons niet aanneemt” en verklaart nadrukkelijk dat iedereen die rechtschapen is — ongeacht ras — door Hem wordt begunstigd.
- In the Gospel Topics Essay, the Church denounces past theories and racism.
- Gordon B. Hinckley denounces racism and teaches "there is no basis for racial hatred" among Church members.
[47]↩︎
Onder de kop "De mens is beperkt tot zijn eigen wereld" in Doctrines of Salvation schreef Joseph Fielding Smith:
Toen de mens op deze aarde werd geplaatst, werd die zijn proeftijd of sterfelijke thuis. Hier is hij voorbestemd te blijven totdat zijn leven op aarde is voltooid, onderworpen aan alle sterfelijke omstandigheden die in het begin zijn uiteengezet. Er is nooit een profetie of verordening gegeven dat stervelingen gebieden buiten deze aarde zouden moeten zoeken terwijl zij in sterfelijkheid leven. Hier zijn we, en hier zouden we tevreden moeten zijn om te blijven. Al dit gepraat over ruimtereizen en het bezoeken van andere werelden brengt levendig een poging in gedachten van lang geleden, gedaan door dwaze mensen die probeerden tot de hemel te bouwen. De aarde is ons voorbestemde thuis op aarde. Met dit in gedachten zullen wijze mensen tevreden zijn en wachten tot de tijd komt dat deze aarde van alle zonde is gereinigd en gezuiverd voor hemelse bezoeken, en op die dag zullen die komen.
- Joseph Fielding Smith writes that man will be limited to this earth; does not believe man will ever have "dominions beyond this earth while they dwell in mortality."
[48]↩︎
Het artikel ‘Overzicht van de Apollo 11-zending’ op de NASA-website merkt op dat op 20 juli 1969:
Gedeeltelijk handmatig bestuurd door Armstrong landde de Eagle in de Zee van de Rust op locatie 2, op 0 graden, 41 minuten en 15 seconden noorderbreedte en 23 graden, 26 minuten oosterlengte. Dit was ongeveer vier mijl verder dan het voorspelde landingspunt en gebeurde bijna anderhalve minuut eerder dan gepland. Daarbij duurde de gemotoriseerde afdaling slechts de nominale 40 seconden langer dan in de vluchtplanning was voorzien, door verplaatsingsmanoeuvres om tijdens de laatste fase van de landing een krater te vermijden. Aan de daaltrap was een herdenkingsplaat bevestigd, ondertekend door president Richard M. Nixon en de drie astronauten.
- NASA Website gives overview of the Apollo 11 mission.
[49]↩︎
In het artikel “Apollo 15: Zendingsdetails” op de NASA-website staat:
David Scott en James Irwin maakten met hun LM een perfecte landing om 18.16 uur EDT op 30 juli, bij Hadley Rille, ongeveer 1.500 voet ten noorden en oosten van het beoogde landingspunt bij een krater met de naam Salyut. De landingsaanvlucht over de Apennijnen — een van de hoogste bergketens op de maan — had een hoek van 26 graden, de steilste aanvliegroute die tot dan toe bij Apollo-missies was gebruikt. Tijdens drie perioden van extravehiculaire activiteit, of EVA, op 31 juli en 1 en 2 augustus voltooiden Scott en Irwin een record van 18 uur en 37 minuten aan verkenning, legden ze 17,5 mijl af in de eerste auto die mensen ooit op de maan hebben bestuurd, verzamelden ze meer dan 170 pond aan maanmonsters, stelden ze de ALSEP-opstelling op, namen ze een kernmonster van ongeveer 10 voet onder het maanoppervlak, en gaven ze uitgebreide mondelinge beschrijvingen en fotografische documentatie van geologische kenmerken in de omgeving van de landingsplaats tijdens de drie dagen (66 uur en 55 minuten) op het maanoppervlak.
- NASA Website presents an overview of the Apollo 15 mission.
[50]↩︎
Tijdens een eendaags bezoek aan Utah ontmoetten kolonel David Scott, kolonel James B. Irwin en luitenant-kolonel Alfred Worden 20 algemene autoriteiten van de kerk. Tijdens dit bezoek gaf kolonel David Scott “president Joseph Fielding Smith een groot stuk wit karton waarop het embleem van Apollo 15 was bevestigd, een kleurenfoto die op de maan was genomen en een kleine vlag van Utah.”
- Hal Knight reports on Church leaders meeting with the Apollo 15 astronauts; Joseph Fielding Smith receives a color photograph taken on the moon; Harold B. Lee tells the astronauts that Church leaders watched their travel to the moon.
[51]↩︎
In de handleiding van de kerk uit 2016, Studentenhandleiding Leringen van de levende profeten, staat een gedeelte met de titel "De Heer zal nooit toestaan dat de levende profe de kerk op een dwaalspoor brengt." In dit gedeelte worden kerkleiders geciteerd die deze leer bevestigen, zoals Harold B. Lee, die zei:
‘U houdt uw oog gericht op hem die de Heer heeft geroepen, en ik zeg u nu, terwijl ik weet dat ik in deze positie sta, u hoeft zich nooit zorgen te maken dat de president van de Kerk de mensen ooit op een dwaalspoor zal brengen, want de Heer zou hem uit zijn positie wegnemen voordat Hij ooit zou toestaan dat dat gebeurt’ (The Teachings of Harold B. Lee, red. Clyde J. Williams [1996], 533).
De handleiding citeert ook Gordon B. Hinckley:
“De Kerk is waar. Degenen die haar leiden hebben maar één verlangen, en dat is om de wil van de Heer te doen. Zij zoeken zijn leiding in alles. Er wordt geen belangrijke beslissing genomen die de Kerk en haar leden raakt zonder bedachtzame overweging en gebed, waarbij men zich wendt tot de bron van alle wijsheid voor leiding. Volg de leiding van de Kerk. God zal niet toelaten dat zijn werk op een dwaalspoor wordt gebracht” (“Laat u niet misleiden,” Ensign, nov. 1983, 46; nadruk toegevoegd).
- The Church's Teachings of the Living Prophets Student Manual teaches that "The Lord Will Never Permit the Living Prophet to Lead the Church Astray."
[52]↩︎
In zijn toespraak aan de BYU, ‘Veertien basisprincipes voor het volgen van de profe’, leerde Ezra Taft Benson dat ‘de profe de Kerk nooit op een dwaalspoor zal brengen’.
Vervolgens citeerde hij andere kerkleiders die dit onderwezen, waaronder Wilford Woodruff:
President Wilford Woodruff verklaarde: “Ik zeg tegen Israël: de Heer zal mij of enig andere man die als president van de kerk staat, nooit toestaan u op een dwaalspoor te brengen. Dat past niet in het plan. Het ligt niet in de bedoeling van God.” (The Discourses of Wilford Woodruff, selected by G. Homer Durham [Salt Lake City: Bookcraft, 1946], pp. 212-213.)
- Ezra Taft Benson teaches that "The living prophet is more vital to us than the standard works" and dead prophets and if one follows the leaders of the Church, one will "be blessed; reject them and suffer."
[53]↩︎
Tijdens de algemene conferentie van oktober 1960 haalde Marion G. Romney een voorval aan waarbij president Heber J. Grant betrokken was:
Ik herinner me nog dat ik jaren geleden, toen ik bisschop was, president Grant in onze wijk liet spreken. Na de bijeenkomst bracht ik hem met de auto naar huis. In die tijd was er veel kritiek op de president van de Kerk vanwege een hoofdredactioneel artikel op de voorpagina dat sommigen van u zich misschien nog herinneren. We hadden het erover. Toen we bij zijn huis aankwamen, stapte ik uit de auto en liep met hem mee naar de veranda. Terwijl hij naast me stond, sloeg hij zijn arm om mijn schouder en zei: "Jongen, houd je oog altijd op de president van de Kerk gericht, en als hij je ooit zegt iets te doen, en het is verkeerd, en jij doet het, dan zal de Heer je daarvoor zegenen." Daarna zei hij, met een twinkeling in zijn ogen: "Maar je hoeft je geen zorgen te maken. De Heer zal nooit toestaan dat zijn spreekbuis het volk op een dwaalspoor brengt."
Romney voegde eraan toe:
Ik heb daar veel over nagedacht. Ik herinner me dat raadgevers in het Presidium misleid zijn. Ik herinner me dat leden van de Twaalf misleid zijn en de Kerk hebben verlaten, en dat mannen in elke andere Raad in de Kerk misleid zijn. Maar er is nooit een president van de Kerk geweest, en volgens president Grant, en ik geloof hem, zal er nooit een president van deze Kerk zijn die het volk op een dwaalspoor brengt.
Tijdens de algemene conferentie van oktober 2014 zei Russell M. Nelson dat
Er zijn veel tegenwichten en waarborgen, zodat niemand de Kerk ooit op een dwaalspoor kan brengen. Hoge leiders worden voortdurend begeleid, zodat ze op een dag klaar zijn om in de hoogste raden te zitten. Ze leren hoe ze de stem van de Heer kunnen horen door het zachte influisteren van de Geest.
- Marion G. Romney reports that Heber J. Grant taught him that "The Lord will never let his mouthpiece lead the people astray."
- Russell M. Nelson teaches that there are counterbalances and safeguards in the Church so that no leader can lead the Church astray.
[54]↩︎
In het Kinderliedjesboek luidt het refrein van "Volg de profeet":
Volg de profeet, volg de profeet, Volg de profeet; dwaal niet af. Volg de profeet, volg de profeet, Volg de profeet; hij kent de weg.
In de kerkelijke gezangenbundel van 1985 begint "We Thank Thee O God, for a Prophet" met:
Wij danken U, o God, voor een profeet Om ons in deze laatste dagen te leiden. Wij danken U voor het zenden van het evangelie Om ons verstand met zijn stralen te verlichten.
In het laatste couplet staat dat
. . . zij die deze blijde boodschap verwerpen zullen zo’n geluk nooit kennen.
- Lyrics to the hymn "Follow the Prophet" that stresses following the counsel of the modern leaders of the Church.
- Hymn no. 19 in the 1985 Hymnal, "We Thank Thee O God, for a Prophet," teaches that those who reject the words and teachings of prophets "Shall never such happiness know."
[55]↩︎
Wilford Woodruff begon zijn toespraak met te zeggen:
Ik wil tot heel Israël zeggen dat de stap die ik heb gezet met het uitvaardigen van dit Manifesto niet is gezet zonder oprecht gebed tot de Heer.
Delen van deze toespraak zouden later worden gecanoniseerd als Officiële Verklaring 1 in de Leer en Verbonden.
- Wilford Woodruff teaches Church members that he and other leaders of the Church will never lead the people astray; if he were to attempt to do such, "the Lord would remove me out of my place."
- Official Declaration 1 of The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints.
[56]↩︎
Vergelijkbare ideeën als wat Wilford Woodruff in 1890 onderwees, zijn te vinden in eerdere leringen. Op 8 november 1857 leerde Heber C. Kimball de heiligen bijvoorbeeld dat "als uw leider u zegt iets te doen, doe het dan. Het gaat u niets aan of het goed of fout is."
Op 5 april 1860 werd Orson Hyde, in een leerstellige ruzie met Orson Pratt, opgetekend terwijl hij leerde dat
Zal [God] toelaten dat zijn woordvoerder in dwaling vervalt? Nee. Hij zou hem wegnemen en daar een ander neerzetten. Broeder Brigham kan zich vergissen in de prijs van een paard, of een huis en erf, maar in de openbaringen van God, waar is de man die heeft gezegd: zo zegt de Heer, wanneer het niet zo was? Ik kan niet één voorbeeld vinden.
- Orson Pratt notes he thinks "the brethren are laboring under a wrong impression" on Adam-God, while Orson Hyde defends the theory.
- Heber C. Kimball tells the Saints not to question whether a command from a leader is right or wrong.
[57]↩︎
Op 8 februari 1843 schreef Joseph op hoe hij “bezoek kreeg van een broeder en zuster uit Michigan die dachten dat ‘een profeet altijd een profeet is’, maar ik vertelde hun dat een profeet alleen een profeet was wanneer hij als zodanig handelde.”
- Joseph states a prophet is a prophet only when acting as such.
[58]↩︎
In een toespraak op 6 oktober 1855 zei Brigham Young tegen kerkleden dat ze niet „tevreden moesten zijn met iets wat ik doe, tenzij de Geest van de Heer Jezus Christus, de geest van openbaring, hen tevreden stelt.”
Hij voegde eraan toe:
Stel dat de mensen onverschillig waren, dat ze geen aandacht hadden voor de dingen van het koninkrijk van God, maar de hele last op de leiders van het volk afschoven en zeiden: ‘als de broeders die de leiding over zaken hebben tevreden zijn, zijn wij dat ook,’ dan is dat niet aangenaam in de ogen van de Heer.
- Brigham tells the Saints not to be satisfied with anything he does unless the Spirit of Jesus and spirit of revelation makes them satisfied with his teachings.
[59]↩︎
In een preek die op 28 juni 1857 werd gegeven, leerde Brigham:
Wij moeten dat levende getuigenis in ons hebben. Wij hebben voortdurend het licht van de Heilige Geest nodig, dag na dag, zoals u al honderden keren is verteld, hoe gemakkelijk het voor uw leiders zou zijn om u naar de ondergang te leiden als u niet zelf werkelijk de bedoeling en wil van de Geest kent.
- Brigham urges the Saints to have the light of the Holy Spirit continually and not to be dependent upon Church leaders.
[60]↩︎
In zijn brief van 13 december 1875 aan John Hall schreef Orson Pratt:
De profe Joseph gaf eens in mijn bijzijn zijn mening dat de tien stammen van de aarde waren gescheiden; of dat een deel van de aarde door een wonder was afgebroken, en dat de tien stammen daarmee waren meegegaan, en dat het in de laatste dagen aan de aarde zou worden teruggegeven of in de poolgebieden zou worden neergelaten. Of de profe zijn mening op openbaring baseerde of dat het voor hem gewoon speculatie was, kan ik niet zeggen.
- Orson Pratt recounts Joseph's teachings concerning the lost ten tribes; concludes that he is not sure if Joseph was speaking by revelation or "it was a matter of mere speculation."
[61]↩︎
In een preek van 12 augustus 1883 leerde George Q. Cannon:
Welnu, was Joseph Smith geen sterfelijk mens? Ja. Een feilbaar mens? Ja. Had hij geen zwakheden? Ja, hij erkende die zelf, en hij liet niet na de openbaringen in dit boek [het Boek van Leer en Verbonden] vast te leggen waarin God hem berispte. Zijn zwakheden werden niet voor de mensen verborgen. Hij was bereid dat mensen zouden weten dat hij sterfelijk was en tekortkomingen had. En zo was het ook met Brigham Young. Was hij geen sterfelijk mens, een mens met zwakheden? Hij was geen God. Hij was geen onsterfelijk wezen. Hij was niet onfeilbaar. Nee, hij was feilbaar.
- George Q. Cannon teaches that both Joseph and Brigham were fallible men and had failings and weaknesses.
[62]↩︎
Tijdens deze toespraak in de algemene conferentie van oktober 1898 leerde president Lorenzo Snow:
Er kunnen dingen zijn die het Eerste Presidium doet, of die de apostelen doen, die op dit moment misschien niet uitgelegd kunnen worden; toch kunnen de geest en de motieven die die handeling inspireren begrepen worden, omdat elk lid van de kerk het recht heeft om die mate van de Geest van God te hebben waarmee zij kunnen beoordelen of degenen die handelen in hun belang handelen of niet.
- Lorenzo Snow teaches that, while some actions of Church leaders cannot then be explained, members have the right to the Spirit so they can judge these actions.
[63]↩︎
Matthias F. Cowley merkte, toen hij commentaar gaf op wanneer God een man als profe roept, op dat dit “niet de onfeilbaarheid van de mens impliceert, maar wel de belofte inhoudt dat geen man of raad van mannen die aan het hoofd van de kerk staan, de macht zal hebben om de heiligen op een dwaalspoor te brengen.”
Hij voegde eraan toe:
Met deze verzekering zijn de mensen van God in elke bedeling dan ook gerechtvaardigd geweest om absolute maar verstandige gehoorzaamheid te geven aan de leiding van de heilige profeten. Het is een onmiskenbaar feit in de geschiedenis van de heiligen dat gehoorzaamheid aan alles wat, hetzij schriftelijk hetzij mondeling, van het presidentschap van de kerk is gekomen, met goede resultaten gepaard is gegaan; aan de andere kant is iedereen die zich zonder bekering tegen zulke raad heeft verzet, gevolgd door tekenen van veroordeling.
- Mathias F. Cowley teaches that simply being a prophet or called of God does not make a man infallible; it doesn't imply that those who lead the Church "lead the Saints astray."
[64]↩︎
In antwoord op een vraag die aan de Improvement Era was voorgelegd: “Gelooft u dat de president van de Kerk, wanneer hij in zijn officiële hoedanigheid tot de Kerk spreekt, onfeilbaar is?”, antwoordde Charles W. Penrose:
Antwoord: Wij geloven niet in de onfeilbaarheid van de mens. Wanneer God iets openbaart, is het waarheid, en waarheid is onfeilbaar. Geen enkele president van de Kerk heeft aanspraak gemaakt op onfeilbaarheid.
- Charles W. Penrose teaches that no Church leader has ever claimed to be infallible.
[65]↩︎
John A. Widtsoe schreef dat de heiligen „van geen mens volmaaktheid” moeten verwachten.
Hij voegde eraan toe:
Het evangelie is volmaakt; de leden van de kerk kunnen alleen naar die volmaaktheid streven. Als iemand oprecht probeert zichzelf helemaal geschikt te maken voor de Heer, zal het verbeteren van zijn zwakheden, tekortkomingen als u dat wilt, al zijn tijd en kracht kosten, en in vergelijking daarmee zal zijn naaste hoog staan op de schaal van morele prestaties. Eerlijk zelfonderzoek brengt het zoeken naar fouten bij anderen tot zwijgen.
- John A. Widtsoe teaches Latter-day Saints to expect perfection from no one.
[66]↩︎
Tijdens zijn toespraak in de algemene conferentie van april 1941 gaf Joseph F. Merrill de volgende raad aan heiligen der laatste dagen:
Willen de mensen in de Kerk een veilige leidraad voor wat goed is om te doen? Dan is dit het: Blijf in harmonie met het Presidium van deze Kerk. Aanvaard en volg de leringen en raad van de president. Op elke conferentie steken we onze hand op om de president te steunen als profeet, ziener en openbaarder. Is het consistent om dit te doen en dan tegen zijn raad in te gaan? Is iemand zo eenvoudig dat hij gelooft dat hij de Heer dient terwijl hij zich tegen de president verzet? Natuurlijk is de president niet onfeilbaar. Hij beweert niet onfeilbaar te zijn. Maar wanneer hij in zijn officiële functie de leden van de Kerk onderwijst en raad geeft over hun plichten, laat dan niemand die de Heer wil behagen iets zeggen tegen de raad van de president.
- Joseph F. Merrill teaches that, while the President of the Church is not infallible, when he speaks authoritatively, no one should reject his teachings.
[67]↩︎
In een brief van 7 december 1945 schreef president George Albert Smith:
Ik ben blij u te kunnen verzekeren dat u gelijk hebt met uw opvatting dat de aangehaalde passage niet het werkelijke standpunt van de Kerk weergeeft. Zelfs maar suggereren dat leden van de Kerk niet zelf zouden mogen nadenken, is een grove verkeerde voorstelling van het ware ideaal van de Kerk, namelijk dat ieder individu voor zichzelf een getuigenis van de waarheid van het evangelie moet verkrijgen, door de verlossing van Jezus Christus zijn eigen heil moet bewerken, en persoonlijk tegenover zijn Schepper verantwoordelijk is voor zijn eigen daden. De Heer Zelf probeert geen dwang uit te oefenen in Zijn verlangen en poging om Zijn kinderen vrede en heil te geven. Hij geeft de beginselen van het leven en ware vooruitgang, maar laat ieder mens vrij om Zijn leringen te kiezen of te verwerpen. Dit plan proberen de autoriteiten van de Kerk te volgen.
Hij sloot zijn brief af met een citaat uit een bekende hymn van de Heiligen der Laatste Dagen die de nadruk legt op iemands vrije wil bij het nemen van beslissingen:
Bij het uitdragen van dit beginsel zingen leiders van de Kerk niet alleen met gemeenten mee, maar citeren ze ook vaak het volgende: “Weet dit, dat elke ziel vrij is Om zijn leven te kiezen en wat hij zal zijn, Want deze eeuwige waarheid is gegeven Dat God niemand naar de hemel zal dwingen.”
- George Albert Smith, in a letter to Cope, rejects belief that "once the prophet speaks, the thinking has been done"; instead, Church members are to use their intellect and reasoning to determine truth.
[68]↩︎
Onder andere zei hij:
Deze kwestie van meningsverschillen over leerstellingen, en de aankondiging door hoge autoriteiten van onjuiste leerstellingen, is niet nieuw. Men zal zich herinneren dat er in de begintijd van de apostolische kerk meningsverschillen onder broeders op hoge plaatsen over duidelijk gemaakte leerstellingen voorkwamen. . . Er waren geschillen over leerstellingen. U zult zich herinneren dat Paulus en Barnabas meningsverschillen hadden (maar niet over leerstellingen), en, zegt het verslag: "en er ontstond zulk een verbittering, dat zij gescheiden van elkander gingen." (Handelingen 15:36 95.)
- J. Reuben Clark discusses when the writings or sermons of Church leaders can be considered "scripture"; notes that Church leaders, even when discussing doctrine, have often speculated on topics.
[69]↩︎
In deel één (1954) van Doctrines of Salvation schreef Joseph Fielding Smith:
Als ik iets zou zeggen dat in strijd is met wat geschreven is en algemeen door de Kerk is goedgekeurd, is niemand verplicht dat te accepteren. Alles wat ik zeg en alles wat iemand anders zegt, moet in overeenstemming zijn met wat de Heer heeft geopenbaard, anders moet het worden verworpen.
Hij nuanceerde zulke uitspraken ook door toe te voegen:
Hieruit moet niet worden afgeleid dat alles wat buiten de standaardwerken van de Kerk is geschreven, wordt verworpen en afgewezen, want deze dingen zijn nuttig als hulpmiddelen bij het bestuur van de Kerk en om geloof bij de leden te bevorderen. Het punt is dit: als er in deze boeken fouten worden gevonden, "zijn het de fouten van mensen", en de Kerk als organisatie mag daarvoor niet verantwoordelijk worden gehouden, maar wel voor datgene wat van tijd tot tijd door stemming van de Kerk wordt aanvaard, zoals het komt via de president van het hogepriesterschap.
- Joseph Fielding Smith teaches that not everything Church leaders say or write is inspired by God; teachings from leaders must be measured against the Standard Works of the Church.
[70]↩︎
In het derde deel (1956) van Leringen over heil leerde Joseph Fielding Smith:
Het maakt geen verschil wat er is geschreven of wat iemand heeft gezegd; als wat er is gezegd in strijd is met wat de Heer heeft geopenbaard, kunnen we het terzijde schuiven. Mijn woorden en de leer van elk ander lid van de Kerk, hoog of laag, hoeven we niet te aanvaarden als die niet overeenkomen met de openbaringen. Laten we hier duidelijk over zijn. We hebben de vier standaardwerken aanvaard als de maatstaven, of weegschalen, waarmee we de leer van ieder mens meten.
Over zijn eigen werken schreef hij:
Als Joseph Fielding Smith iets schrijft wat niet in overeenstemming is met de openbaringen, dan is elk lid van de kerk verplicht om het af te wijzen. Als hij schrijft wat volledig in overeenstemming is met het geopenbaarde woord van de Heer, dan moet het worden aanvaard.
- Joseph Fielding Smith writes that not every teaching of a Church leader is binding or inspired; the Standard Works is the means by which one can judge the truth of a teaching.
[71]↩︎
Onder het lemma ‘Profeten’ schreef McConkie:
Bij al hun inspiratie en grootsheid zijn profeten nog steeds sterfelijke mannen met onvolmaaktheden die mensen in het algemeen gemeen hebben. Ze hebben hun opvattingen en vooroordelen en moeten in veel gevallen hun eigen problemen oplossen zonder inspiratie.
- Bruce R. McConkie says prophets have own opinions and prejudices.
[72]↩︎
In zijn toespraak van 8 juli 1964 tot Seminarium- en Institu-docenten leerde Harold B. Lee:
Men moet niet denken dat elk woord dat door de algemene autoriteiten wordt gesproken geïnspireerd is, of dat zij bij alles wat zij lezen en schrijven door de Heilige Geest worden geleid. Houd dat goed in gedachten. Het maakt mij niet uit wat zijn positie is: als hij iets schrijft of zegt dat verder gaat dan alles wat u in de standaardwerken van de kerk kunt vinden, tenzij die persoon de profeet, ziener en openbaarder is — let alstublieft op die ene uitzondering — dan kunt u meteen zeggen: ‘Nou, dat is zijn eigen idee.’ En als hij iets zegt dat in tegenspraak is met wat in de standaardwerken van de kerk te vinden is (ik denk dat dat is waarom we ze ‘standaard’ noemen — het is de standaardmaatstaf voor alles wat mensen onderwijzen), dan kunt u daaraan weten dat het onjuist is, ongeacht de positie van de man die het zegt.
- Harold B. Lee offers criteria for doctrinal authoritativeness.
[73]↩︎
In het artikel ‘Jezus Christus — Gaven en verwachtingen’ schreef Benson:
God heeft ons verzekerd dat de Kerk nooit meer door afval van de aarde zal worden weggenomen. Hij heeft gezegd dat Hij tevreden is met de Kerk, waarbij Hij collectief spreekt en niet individueel. (Zie Leer en Verbonden 1:30.) Dit betekent dat bepaalde mensen binnen de Kerk kunnen afdwalen en zelfs kunnen afvallen. Dit kan zelfs gebeuren met iemand in de Kerk die een positie met enige invloed en gezag heeft. Het is in het verleden gebeurd. Het zal in de toekomst gebeuren. Als ons geloof in Jezus Christus is en niet in de arm des vlezes, dan zullen we weten dat we lid zijn van de kerk van Jezus Christus en niet van de kerk van mensen.
Benson merkte ook op: "God moet door stervelingen heen werken met verschillende niveaus van geestelijke vooruitgang."
- Ezra Taft Benson teaches that members should place their trust in Jesus, not in "the arm of flesh"; "God has to work through mortals of varying degrees of spiritual progress."
[74]↩︎
Elders in de brief schreef McConkie dat God „toestaat dat valse leer binnen en buiten de Kerk wordt onderwezen en dat dat onderwijs deel uitmaakt van het zuiveringsproces van het sterfelijk leven.” Hij schreef ook:
Brigham Young vergiste zich in sommige van zijn uitspraken over de aard en het soort wezen dat God is en over de positie van Adam in het heilsplan, maar Brigham Young onderwees op andere momenten in deze onderwerpen ook de waarheid. En ik herhaal dat hij in dit geval een grote profeet was en is heengegaan naar zijn eeuwige beloning. Wat hij deed is voor niemand van ons een voorbeeld. Als we ervoor kiezen de onjuiste delen van zijn leerstellingen te geloven en te onderwijzen, maken we een keuze die ons zal verdoemen.
- Bruce R. McConkie said in a letter Brigham taught Adam is the Father of our Spirits and it's a false doctrine.
[75]↩︎
In zijn toespraak uit 1984, "The Bible: A Sealed Book", onderwees McConkie, toen hij sprak over "de items uit de Joseph Smith Translation, de hoofdstukkoppen, de Topical Guide, de Bible Dictionary, voetnoten, de Gazeteer en de kaarten" in de Heiligen der Laatste Dagen-editie van de KJV:
Geen van deze dingen is perfect; ze bepalen op zichzelf niet de leer; er zijn fouten in geweest en er zitten er ongetwijfeld nu ook in. Kruisverwijzingen bijvoorbeeld stellen niet vast en waren ook nooit bedoeld om te bewijzen dat parallelle passages zelfs maar over hetzelfde onderwerp gaan. Ze zijn alleen hulpmiddelen en ondersteuning.
- Bruce R. McConkie teaches that the JST translation items, chapter headings, Topic Guide, Bible Dictionary, footnotes, Gazeteer, and maps in the Scriptures are not perfect or determine doctrine.
[76]↩︎
Tijdens zijn toespraak op de algemene conferentie van oktober 1989 leerde James E. Faust:
Wij beweren niet dat de profeten, zieners en openbaarders onfeilbaar of volmaakt zijn. Toch zeg ik nederig dat ik in het gezelschap van deze mannen heb gezeten, en ik geloof dat hun grootste verlangen is om de wil van onze hemelse Vader te kennen en te doen.
- James E. Faust, during General Conference, teaches that Church leaders are not perfect or infallible, but they have a great desire "to know and do the will of our Heavenly Father."
[77]↩︎
Enkele jaren later gaf Boyd K. Packer een voorbeeld van profetische feilbaarheid toen hij in mei 1993 een kerkelijke coördinatieraad toesprak. Daar gaf hij toe dat hij het mis had met een interpretatie van een schriftgedeelte en aanvaardde hij correctie:
Nog afgelopen vrijdag, terwijl ik wat dingen voor een presentatie aan het samenstellen was, las ik een deel ervan voor aan enkele broeders van BYU. Ik merkte dat ze elkaar op een bepaald moment in mijn voordracht aankeken, en ik stopte en vroeg of er een probleem was. Uiteindelijk stelde een van hen voor dat ik een bepaalde schriftur die ik had opgenomen niet zou gebruiken, ook al zei die precies wat ik wilde overbrengen. Hoe durfden ze te denken dat een lid van de Twaalf zijn schrifturen niet kende! Ik zei gewoon: "Wat stelt u voor?" Hij zei: "U kunt beter een andere schriftur zoeken," en hij wees erop dat als ik dat vers weer in de context plaatste, het eigenlijk over een ander onderwerp ging. Anderen hadden het gebruikt zoals ik van plan was het te gebruiken, maar het was eigenlijk niet correct. Ik was erg blij dat ik het kon aanpassen.
- Boyd K. Packer teaches that only the Standard Works and statements written under the assignment of the First Presidency and Quorum of the Twelve are to be considered official Church declarations.
- Boyd K. Packer, when addressing a Church coordinating council, admitted that he was wrong in an interpretation of Scriptural passage.
[78]↩︎
Tijdens zijn toespraak op de algemene conferentie van april 1994 merkte Robert D. Hales op dat apostel zijn "een proces is—een proces van bekering en nederigheid, om in jezelf te kijken zoals ons is opgedragen en om vergiffenis en kracht te vragen om te zijn wat ik zou moeten zijn."
Hales voegde er ook aan toe: "Helaas ben ik geen volmaakt mens, en onfeilbaarheid hoort niet bij de roeping."
- Robert D. Hales, during General Conference, teaches that one being called an apostle does not make them infallible.
[79]↩︎
In het artikel van mei 2007, "Mormoonse leer benaderen", merkte de Kerk op:
Niet elke uitspraak die door een kerkleider, vroeger of nu, is gedaan, vormt per se leer. Een enkele uitspraak van één leider op één moment geeft vaak een persoonlijke, al is die goed doordacht, mening weer, maar is niet bedoeld als officieel bindend voor de hele Kerk.
- Church Newsroom said not everything a Church leader says is necessarily binding on members.
[80]↩︎
In zijn toespraak zei ouderling Uchtdorf:
Om heel eerlijk te zijn: er zijn momenten geweest waarop leden of leiders in de Kerk gewoon fouten hebben gemaakt. Er kunnen dingen zijn gezegd of gedaan die niet in overeenstemming waren met onze waarden, beginselen of leer. Ik denk dat de Kerk alleen volmaakt zou zijn als die door volmaakte wezens werd geleid. God is volmaakt en zijn leer is zuiver. Maar Hij werkt door ons heen — zijn onvolmaakte kinderen — en onvolmaakte mensen maken fouten.
- Dieter F. Uchtdorf states that "there have been times when members or leaders in the Church have simply made mistakes."
[81]↩︎
In zijn artikel van maart 2020 in de Ensign, leerde Dallin H. Oaks:
Om de officiële leer van de Kerk van Jezus Christus te worden, moeten de individuele leringen van apostelen en zelfs profeten worden bevestigd via het proces van goedkeuring door andere apostelen en profeten. . . . In de herstelde Kerk wordt leer pas gecanoniseerd als het geheel van de Kerk die heeft ontvangen volgens de wet van algemene instemming (zie Leer en Verbonden 26:2, 28:13). Dat beginsel werd in 1830 geopenbaard en is sindsdien toegepast. Deze praktijk, die niet was gevolgd door kerken die bestonden in de periode die wij de Afval noemen, beschermt evangeliewaarheden tegen verandering of beïnvloeding door privé-ideeën of individuele meningen.
- Dallin H. Oaks, quoting past Church leaders, teaches that, for a doctrine to be binding, there must be unanimous agreement among the First Presidency and Quorum of the Twelve.
[82]↩︎
Het artikel leerde dat Satan „een grote overwinning behaalt wanneer hij kerkleden ertoe kan brengen zich tegen hun leiders uit te spreken en ‘zelf na te denken’.”
Er werd toegevoegd:
Hij is er een meester in om te suggereren dat onze leiders fouten maken, terwijl hij de verblindende stralen van afval in de ogen schijnt van degenen die hij zo misleidt. Wat sluw! En te bedenken dat sommige van onze leden door deze misleiding bedrogen worden.
- Improvement Era publishes an article teaching that, when the leaders of the Church have spoken, the thinking has been done.
[83]↩︎
In een brief van 7 december 1945 schreef president George Albert Smith:
Ik ben blij u te kunnen verzekeren dat u gelijk hebt met uw opvatting dat de aangehaalde passage niet het werkelijke standpunt van de Kerk weergeeft. Zelfs maar suggereren dat leden van de Kerk niet zelf zouden mogen nadenken, is een grove verkeerde voorstelling van het ware ideaal van de Kerk, namelijk dat ieder individu voor zichzelf een getuigenis van de waarheid van het evangelie moet verkrijgen, door de verlossing van Jezus Christus zijn eigen heil moet bewerken, en persoonlijk tegenover zijn Schepper verantwoordelijk is voor zijn eigen daden. De Heer Zelf probeert geen dwang uit te oefenen in Zijn verlangen en poging om Zijn kinderen vrede en heil te geven. Hij geeft de beginselen van het leven en ware vooruitgang, maar laat ieder mens vrij om Zijn leringen te kiezen of te verwerpen. Dit plan proberen de autoriteiten van de Kerk te volgen.
- George Albert Smith, in a letter to Cope, rejects belief that "once the prophet speaks, the thinking has been done"; instead, Church members are to use their intellect and reasoning to determine truth.
[84]↩︎
In januari 1862 waarschuwde Brigham Young kerkleden hier ook tegen:
Wat zou het jammer zijn als we door één man naar totale vernietiging werden geleid! Bent u daar bang voor? Ik ben banger dat dit volk zoveel vertrouwen heeft in zijn leiders dat het niet zelf bij God navraagt of zij door Hem worden geleid. Ik ben bang dat zij blijven steken in een toestand van blinde, zelfverzekerde gerustheid, waarbij ze hun eeuwige bestemming met roekeloos vertrouwen in de handen van hun leiders leggen. Dat zou op zichzelf de bedoelingen van God met hun redding dwarsbomen en de invloed verzwakken die zij hun leiders zouden kunnen geven, als zij zelf, door de openbaringen van Jezus, wisten dat zij op de juiste weg worden geleid. Laat iedere man en vrouw zelf weten, door het fluisteren van de Geest van God tot hen, of hun leiders het pad volgen dat de Heer voorschrijft, of niet. Dit is steeds mijn aansporing geweest.
- Brigham cautions Church members from putting too much confidence in their Church leaders at the expense of inquiring "for themselves of God whether they are led by Him."
[85]↩︎
Elaine Cannon leerde de leden van de Zustershulpvereniging tijdens de algemene conferentie van oktober 1978:
Persoonlijke meningen kunnen verschillen. Eeuwige beginselen doen dat nooit. Wanneer de profeet spreekt, zusters, is het debat voorbij. Daarom spoor ik ons allemaal aan om als vrouwen krachtige eenheid te tonen in de dingen waar we het over eens kunnen zijn—gezin, kuisheid, verantwoording tegenover God, verantwoordelijkheid in de gemeenschap, het delen van het evangelie.
Edward L. Kimball, de zoon en biograaf van Spencer W. Kimball, merkte het volgende op over de toespraak van Elaine Cannon tijdens de algemene conferentie van oktober 1978 en over N. Eldons artikel "The Debate is Over" in de Ensign van augustus 1979:
De uitspraken werden gedaan in de context van de ratificatie van het ERA, als een van de "vele kwesties waarover debat was". Elaine Cannon geeft aan dat president Kimball het met die gedachte eens was, al zou hij het niet zo bot hebben gezegd. Elaine Cannon, interview door de auteur, 19 januari 1998.
- Elaine Anderson Cannon, during the October 1978 General Conference, teaches that, "When the prophet speaks, sisters, the debate is over."
- Edward L. Kimball records how, during an interview in January 1998, Elaine Anderson Cannon indicated that President Kimball agreed with her October 1978 talk but "he would not have been so blunt."
[86]↩︎
In een toespraak van 21 maart 1858 legde Brigham Young uit hoe belangrijk het is dat iemand zelf openbaring ontvangt en niet op kerkleiders vertrouwt:
Waarom opent u de vensters van de hemel niet en ontvangt u zelf openbaringen? En waarom loopt u niet jammerend rond en zegt u: "Denkt u niet dat u zich kunt vergissen? Kan een profeet of een apostel zich vergissen?" Stel mij niet zo'n vraag, want ik zal dat de hele tijd erkennen, maar ik erken niet dat ik dit volk opzettelijk ook maar een haarbreed van de waarheid af leid.
Op 1 maart 1891 verklaarde Charles W. Penrose:
De Heiligen der Laatste Dagen worden niet blind geleid door leiders of blind aangestuurd door priesters; maar iedere man kan het goddelijke getuigenis in zijn eigen hart ontvangen en een priester in zijn eigen huis zijn.
- Brigham teaches that he and other Church leaders can and do make mistakes; one should seek personal revelation instead of over-relying on apostles and prophets.
- Charles W. Penrose teaches that the Saints do not blindly follow their leaders; while President Wilford Woodruff is the only man who receives revelation for the Church, Saints are to investigate any of his claims, including a "thus saith the Lord" revelation.
[87]↩︎
Tijdens de algemene conferentie van april 1904 zei J. Golden Kimball:
Geen enkele man of vrouw kan in deze Kerk blijven op geleend licht. Ik geloof sterk in de volgende uitspraak die mijn vader in 1856 in het Huis des Heren deed: "We denken dat we veilig zijn in de kamers van de eeuwige heuvels, maar de tijd zal komen dat we zo door elkaar heen gemengd zullen zijn dat het moeilijk zal zijn om het gezicht van een Heilige te onderscheiden van het gezicht van een vijand van het volk van God. Let dan op, broeders, voor de grote zeef, want er zal een grote tijd van schifting komen, en velen zullen vallen; want ik zeg u dat er een toets, een toets, een TOETS aankomt, en wie zal in staat zijn stand te houden?"
Tijdens de algemene conferentie van oktober 1989 waarschuwde James E. Faust ervoor om kerkleiders als onfeilbaar te zien:
Wij maken geen aanspraak op onfeilbaarheid of volmaaktheid bij de profeten, zieners en openbaarders. Toch zeg ik nederig dat ik in het gezelschap van deze mannen heb gezeten, en ik geloof dat hun grootste verlangen is om de wil van onze hemelse Vader te kennen en te doen. Degenen die in de hoogste raden van deze kerk zitten en hebben meegemaakt hoe inspiratie kwam en beslissingen werden genomen, weten dat dit licht en deze waarheid het menselijk verstand en redeneren te boven gaan. Deze diepe, goddelijke indrukken zijn gekomen als dauw uit de hemel en zijn op hen neergedaald, individueel en als groep. Zo geïnspireerd kunnen we in volledige eenheid en overeenstemming verdergaan.
Neal A. Maxwell herhaalde dit idee in zijn boek uit 1994:
Het geloof van de leden in de Broeders als levende apostelen en profeten geeft niet alleen de nodige leiding, maar steunt die leiders ook duidelijk in hun zware taken. Toch is er meer aan de hand. Hen steunen betekent ook dat we beseffen dat die uitgekozen mannen zich bewust zijn van hun eigen onvolmaaktheden; ieder is er zelfs dankbaar voor dat de andere Broeders sterke kanten en talenten hebben die hij misschien niet heeft. De dankbaarheid van de Broeders dat zij op die manier worden gesteund, houdt dus ook waardering in voor de bereidheid van de leden om de onvolmaaktheden van de leiders door de vingers te zien. De gelovigen beseffen dat de apostelen ook werken aan hun redding, inclusief de verdere ontwikkeling van christelijke eigenschappen. Ernstig discipelschap vraagt van ons allemaal dat we “op weg naar volmaaktheid” zijn, in plaats van te denken dat we al in de aankomsthal zijn.