Wat zijn de Kinderhook-platen?

De Kinderhook-platen zijn een set van zes kleine (drie inch hoog), klokvormige koperen platen met inscripties[1] die een groep mannen—Wilburn Fugate,[BIO] Robert Wiley,[BIO] en Bridge Whitton[BIO]—vervalste,[2] in een grafheuvel[3] bij Kinderhook, Illinois, plaatste en in het voorjaar van 1843 “opgroef”.[4] Volgens Fugate werden de platen gemaakt als een soort grap of practical joke.[5]

Hoe weten we dat ze nep zijn?

Een van de samenzweerders die meedeed aan de hoax, Wilburn Fugate, gaf in 1879 toe dat ze vervalsingen waren.[6] Moderne wetenschappelijke tests[7] bevestigden ook dat de laatst bekende overgebleven plaat van moderne, niet oude, oorsprong is.[8]

Werd Joseph Smith misleid door de hoax?

Waarschijnlijk niet. Joseph Smith[BIO] raakte eerst geïnteresseerd[9] in de Kinderhook-platen en deed naar verluidt een eerste poging om[10] een van de tekens te vertalen met de wereldlijke middelen die hem ter beschikking stonden.

Daarna wilde hij ze volgens berichten eerst door een expert laten verifiëren voordat hij er verder iets mee deed.[11] De eigenaar van de platen nam ze terug, en Joseph kwam er nooit meer op terug en noemde ze daarna niet meer.[12]

Maar deed Joseph niet meer dan een eerste gok over de platen? Probeerde hij ze niet echt te vertalen?

Er zijn bewijzen die erop wijzen dat Joseph mogelijk heeft geprobeerd een deel van de platen te vertalen,[13] specifiek één teken. Het teken leek op een hiëroglief uit de Egyptische papyri[14] die hij in de zomer van 1835 had verkregen, en Joseph vergeleek die twee waarschijnlijk met elkaar.

Wat dacht hij dat het symbool betekende?

Volgens William Clayton[BIO] zei Joseph dat het teken “de geschiedenis bevat van de persoon bij wie ze werden gevonden en dat hij een afstammeling van Ham was via de lendenen van farao, de koning van Egypte, en dat hij zijn koninkrijk ontving van de heerser van hemel en aarde.”[15]

Dit komt overeen met de beschrijving van een bootvormige Egyptische hiëroglief die is opgenomen in een manuscript dat Joseph mogelijk heeft helpen samenstellen[16] in 1835, genaamd de Grammatica en het alfabet van de Egyptische taal. Natuurlijk is het toeval dat het teken overeenkomt met de hiëroglief, omdat de symbolen op de Kinderhook-platen nep waren.

Probeerde Joseph openbaring, de zienersteen of de Urim en Tummim te gebruiken?

Waarschijnlijk niet. Er is geen betrouwbaar bewijs[17] dat laat zien dat Joseph openbaring zocht, de zienersteen raadpleegde of de Urim en Tummim gebruikte bij zijn vertaling van het enkele teken op de platen. Het beschikbare bewijs wijst erop dat Joseph een "seculiere" vertaling probeerde met de wetenschappelijke bronnen die voor hem beschikbaar waren[18].

Had de Heilige Geest Joseph niet moeten waarschuwen dat de platen nep waren?

Misschien? Joseph is mogelijk gewaarschuwd, omdat hij de platen volledig uit het oog leek te verliezen. Of misschien liet God Joseph dit gewoon zelf uitzoeken.[19]

Wat dachten de Heiligen der Laatste Dagen destijds van de platen?

De reactie van de heiligen der laatste dagen op de aankondiging van de ‘ontdekking’ van de platen was positief, zelfs enthousiast.[20] Ook niet-LDS-schrijvers vonden de platen interessant[21] en gingen er over het algemeen van uit dat ze echt waren tot Fugates latere bekentenis.

Wat gebeurde er met de platen nadat Joseph ze had onderzocht?

Na 1843 gingen de platen van de ene persoon naar de andere totdat er in 1920 één terechtkwam bij de Chicago Historical Society,[22] waar die nu is. Waar de andere vijf platen zijn, is onbekend en ze zijn waarschijnlijk verloren gegaan.

Bewijst deze hele episode niet dat Joseph een bedrieger was?

Nee, niet echt. Het lijkt erop dat Joseph de Kinderhook-platen óf als een hoax zag óf, mogelijk, als een echt oud curiosum,[23] maar hij hechtte er geen belang aan. Er is geen ‘Boek van Kinderhook’ en er zijn geen getuigenissen over bezoekende engelen of openbaringen in verband met de Kinderhook-platen.

Bleef de Kerk niet geloven dat de Kinderhook-platen echt waren, zelfs nog in de moderne tijd?

Ja. In de twintigste eeuw werden ze een paar keer genoemd in verschillende kerkpublicaties, maar ze werden gezien als een historische curiositeit en mogelijk bewijs voor het Boek van Mormon[24], niet als iets heiligs. In 1962 publiceerde de Kerk bijvoorbeeld een rapport waarin werd betoogd dat de platen authentiek waren,[25] en in 1979 schreef Mark E. Peterson[BIO] een boek met de titel Die Gouden Platen!, waarin hij de Kinderhook-platen noemde en zei dat de meeste experts het erover eens waren dat ze authentiek zijn.[26] Een jaar later werd echter door wetenschappelijke analyse definitief bewezen dat het om vervalsingen ging.[27]